patchwork x 2

Al heel wat jaren ben ik fan van patchworkdekens. Ik maakte mijn eerste patchwork in 1994 samen met mijn grootmoeder: een sprei voor een tweepersoonsbed. Ik schreef daar 8 jaar geleden al een blogpost over, over die sprei van Eva en Maria. Later (in 2013) maakte ik ook nog dit exemplaar uit allemaal restjes van eerdere naaisels, en uiteraard volgden er kussens en dekentjes die ik als kado gaf: hier en hier zie je daar nog voorbeelden van.

Het allerleukste aan zo’n project vind ik het uitkiezen van stoffen en het puzzelen van een patroon. Ooit wil ik zo eens een versie uit Libertystoffen naaien, opgebouwd uit kleine vierkantjes en heel precies afgewerkt.

‘Precies’ is echter not my middle name, dus voorlopig werk ik steeds met lapjes van 17 x 17 cm en dat is al een heel gedoe om alles min of meer netjes te laten passen. Ik naaide nu twee exemplaren voor twee baby’s: eentje voor Noah en eentje voor Louise.

De dekens bestaan uit 35 vierkante lapjes, in 4 verschillende stoffen. Ik teken op voorhand uit hoe het patroon er moet uitzien, zodat ik geen lapjes te veel of te weinig knip. Aan de achterkant voorzag ik in beide gevallen een zachte bamboofleece.

Afgewerkt zijn het dekentjes van babyformaat: ze passen op een babybedje en zijn 75 x 100 cm groot.

Om er een quilt van te maken, zou je nog een patroon op het dekentje kunnen topstitchen door de beide lagen heen. Bij mijn allereerste sprei deed ik dat (met de hand!) maar sindsdien doe ik dat zelden nog.

Ik kan daar dan naar blijven kijken, naar zo’n afgewerkt dekentje. En het doet me telkens denken ‘ik maak er nog één’. En dat ga ik doen hoor, een andere keer 😉

teddybeertjes

Teddyfleece die rekbaar is: dat smeekt om een teddybeersweaters! En wat is er beter dan een teddybeersweater? Juist: twéé teddybeersweaters!

Ik gebruikte een patroon dat hier al een tijdje ligt: een mengeling van zelfgetekende versies en een gekochte trui. Gaandeweg wordt dat dan iets waarvan ik de oorsprong niet helemaal goed meer kan achterhalen.

De teddyfleece kocht ik bij Huis van katoen, de boordstof had ik nog liggen en de patches haalde ik bij Veritas. Een paar uurtjes naaien en op kerstdag maakte ik twee nichtjes blij met deze überzachte truien.

Ik nam maar een paar foto’s omdat ik eigenlijk niet van plan was er een blogpost aan te wijden. Maar kijk, soms verander ik al eens van gedacht.

Fijne feesten iedereen!

something warm

Sinds de allereerste lockdown (remember maart 2020) kwamen About Blue Fabrics en Lotte Martens op het geniale idee om naaiboxen op de markt te brengen. Een doos met daarin àlle materiaal om een bepaald naaisel tot een goed einde te brengen: stoffen, patroon, handleiding, naaigaren en alle fournituren die het betreffende naaisel nodig heeft. Ideaal!

Er passeerden al heel wat boxen de revue, check ze hier en hier. Maar hun laatste stal echt mijn hart, want er zit teddy in! En teddy, dat is toch het stoffen-equivalent van een dikke knuffel, niet? En dat kunnen we in deze tijden àllemaal gebruiken.

De box heet ‘something warm‘ en bevat teddy stof, een uni french terry in een kleur naar keuze, bijpassend naaigaren en bieslint, én het patroon met handleiding om er een heerlijk zachte bodywarmer mee te maken. De box is er in een mini-versie (maat 92-116) of een maxi-variant (maat 122-164 én 32-46). Niets houdt je dus tegen om er ook eentje voor jezelf te naaien.

Momenteel staan deze boxen zeer scherp geprijsd, dus niet twijfelen zou ik zeggen! Het patroon is eenvoudig, het naaien ook. Het enige wat je nodig hebt, is geduld. Want bieslint naaien op een nette manier, dat kan enkel als je dat kalmpjes aan doet en de pedaal van je naaimachine niet als een gek induwt.

Ik maakte een roze versie voor mijn metekind van 8, in maat 134. De bodywarmer is omkeerbaar, en aan de roze kant streek ik er nog een applicatie op (eentje die ik kocht op de stockverkoop van About Blue). Ik hoop dat die twee kanten geen keuzestress bezorgen aan het kind 😉

ribbedebie

Een tas. De eenvoudigste tas ooit. Dat was echt lang geleden, en gewoon omdat ik heel even zin had om nog eens te naaien. Dat gebeurt tegenwoordig niet zo heel vaak meer, helaas.

Ik had nog een lap ribfluweel liggen van een kussenproject dat ik ooit maakte voor Stoff & Stil (ondertussen Selfmade). De rib is vrij stevig dus ik dacht al heel lang om er een tas mee te maken, alleen kwam dat er niet van.

Tot vorig weekend. In combinatie met een canvas uit een collectie van See You At Six was het de perfecte combinatie. Als afmetingen gebruikt ik een katoenen draagtas die ik ooit bij een aankoop stofjes in de Stoffenkamer kreeg en die toevallig rondslingerde in mijn atelier. Ik knipte alle patroondelen snelsnel en maakte uiteraard een fout (zien jullie het?), al stoorde me dat maar 2 minuten. Ik kan soms héél gemakkelijk ‘foert’ zeggen.

De tas heeft een simpele binnenzak, geen sluiting, maar wel een sleuteldingetje (ja, zoiets om je sleutels aan vast te klikken, je weet wel). De hengsels had ik helaas niet in huis, toch niet in leer. Dus daar fietste ik snel voor naar het Huis Van Katoen. De cognackleurige waren uitverkocht maar deze in taupe vond ik minstens even mooi staan.

Et voilà, een snelle tas voor een contente dochter die ermee op kot vertrok!

cosy trui

Fibre Mood nummer 16 is uit en dat vieren we zoals steeds met een link party. Ik koos deze keer een eenvoudig sweaterpatroon met afhangende schouders. Fibre Mood had al een superpatroon voor een sweater met raglanmouwen, maar deze Jo wordt het perfecte alternatief!

Toen Madeline de Stoffenmadam enkele weken geleden een ferme couponnekesslag organiseerde, was ik er als de kippen bij om mijn slag te slaan. Nog geen idee wat ik ermee zou aanvangen, maar een grote lap sweaterstof met structuur trok mijn aandacht. Ook omwille van de kleur: iets dat het midden houdt tussen oudroze, bruin en grijs.

Een beetje later zag ik Jo. Een nieuw Fibre Mood patroon dat ook voor tienerdochters kan dienen. Want na mijn Mika-hack bleken zowel Dochter 1 als Dochter 2 interesse te hebben in een trui met rolkraag.

Dus werd Jo gehackt: rolkraag eraan, mouwen verlengd en zoomboord weggelaten. Voor de rolkraag diepte ik de hals deze keer een beetje uit want die leek me iets te smal voor een ruimere rolkraag. De mouwen verlengde ik met een 20-tal centimeter en versmalde ik ook wat naar de polsen toe. Ze blijven breed (op vraag) en de polsboorden mochten ook niet te smal zijn (ook op vraag ;-)). De zoomboord liet ik weg, net zoals bij mijn gehackte Mika.

Een snel project met een fijn resultaat.

herfstnaaisels

Het mag dan nog vroeg zijn, maar enkele weken geleden kwam er al een eerste herfstnaaisel van onder mijn machine. Laat ons zeggen dat het ontbreken van echte zomerse temperaturen niet erg motiverend werkte om pakweg strandkleedjes of crop tops te naaien. Dus vond ik mijn weg naar een breisel van Editex dat lag te wachten om verwerkt te worden.

En wat voor een breisel! Ik was direct weg van de kleur (baksteenrood) en de soepelheid van deze stof. Oorspronkelijk was mijn plan om er een wijde, losse broek met bijpassend t-shirt met opstaande kraag van te maken. Maar zoals wel vaker gebeurt met plannen in mijn hoofd, wijzigen die al eens. Ik ging uiteindelijk voor een kokerrok met split en een truitje met driekwart mouwen en rolkraag. And I love it!

Voor de rok gebruikte ik het patroon van de Kristy uit La Maison Victor dat hier al eerder werd gebruikt en niet teleurstelt (zie hier, hier en hier). Het patroon komt uit editie eind 2015 maar is ook gratis downloadbaar op de site van La Maison Victor. De split maakte ik er zelf in. Daar is niks aan, gewoon de zijnaad onderaan een stuk openlaten.

Het truitje werd een aangepaste Mika van Fibre Mood (editie 9 – 2020). Ik verkortte het met 8 cm en van de mouwen knipte ik 10 cm af. De rolkraag is gewoon een dubbelgevouwen lap van 55 cm hoog die ik in lengte precies op maat knipte van de originele halsuitsnijding van het patroon. Heel veel rekbaarheid zit er niet in het breisel en de halsuitsnijding is sowieso groot genoeg voor mijn hoofd.

Ik gebruikte geen boordstof aan het truitje, de stof zoomt prima om en ik vond de losse look wel mooi zo.

Zijn jullie ook klaar om aan herfst- en winternaaisels te beginnen? je favoriete stoffenwinkel heeft vast een mooie collectie Editex-stoffen in huis!

nostalgie met spons

Spons, dat zorgt bij mij voor een golf van nostalgie. Nostalgie naar mijn kindertijd in de jaren 70, toen sponsen broekjes alomtegenwoordig waren want er was niks gemakkelijkers. Om in te spelen, om snel te wassen én te drogen en om niet te moeten strijken achteraf. Als kind heb je dat niet door, maar als jonge moeder in het begin van deze eeuw zocht ik me rot naar zulke broekjes voor mijn eigen kinderen. En die bleken toen quasi onvindbaar, echt.

Chance dus dat spons weer helemaal in is! About Blue heeft een hele collectie met maar liefst 17 verschillende uitvoeringen, gaande van streepjes en plezante prints tot sobere effen kleuren. En allemaal met bijpassende boordstoffen, hoera! Er is zelfs sponsen biaisband, say what?!

Ik ben al een tijdje uit de kleine kinderen, maar spons zit vandaag evengoed in de volwassen collecties in mooie jurken, t-shirts, shirts, sweaters en shorts. Ik zocht voor mezelf een mooie kleur uit (Indian Tan) en ging aan de slag met twee patronen om er homewear mee te maken. Niet dat ik hoop dat er nog lockdowns komen, maar zo wat comfy kledij voor luie weekends thuis, dàt is sowieso onmisbaar.

Uit mijn eigen boek Urban Style maakte ik nog eens de Lazy London, een streetstyle, sportieve broek zonder dat het een slobberige joggingbroek is. Ik maakte die al eerder voor mezelf, en nog steeds draag ik die heel veel. Een sponsen exemplaar lijkt me het ultieme gerief voor lange dagen van zetelhangen.

Als bovenstuk koos ik voor de Strip Tee van Made It Patterns: het snelle t-shirtpatroon dat hier ook al in veelvoud van onder mijn naaimachine kwam. Ik liet de strip op de rug weg en zette er onderaan boordstof aan.

Dit ensemble was bedoeld voor herfstige weekends, maar met de huidige zomer moet ik toegeven dat ik er nù al een dag in rondhing. Het heeft het comfort van een pyjama maar ik kan er toch mijn voordeur in opendoen als er aangebeld wordt.

Spons is hot. En dat is een goeie zaak voor groot en klein, me dunkt! De perfecte lazy (zowel qua dragen als qua onderhoud) stof, met een zachtheid om u tegen te zeggen. Rep je naar je favoriete stoffenwinkel of naar About Blue! Zeg dat ik het gezegd heb.

Bohélie strandjurkje

Na hun eerste collectie ‘Bohemian Summer’ kwam er al snel een volgende aan bij Bohélie Fabrics. Deze heet ‘Pearls of Paradise’ en eerlijk: ik kon amper kiezen…

Uit hun eerste collectie maakte ik een zomerjurkje voor Dochter 1, maar deze keer was het mijn beurt. Ik wilde een korte, luchtige jurk voor op het strand of voor die dagen die té warm zijn voor wat anders. Ik herinner me immers nog die bloedhete zomer van vorig jaar, met dagen waarop ik eigenlijk ik mijn blootje wilde rondlopen, maar helaas is dat niet echt een optie buitenshuis.

Ik viel voor de geborduurde tetra in brique, en tekende zelf iets eenvoudigs uit: een kort bovenstuk met een identiek voor- en achterpand en twee stroken van 1 meter breed om eraan vast te rimpelen.

Missie geslaagd: want de jurk voelt zacht aan en door de breedte heeft de wind vrij spel voor extra afkoeling. Luchtig, yes!

Ik ben dus klaar voor temperaturen van +35° (maar minder is ook goed).

comfy Mika

Omdat de lente maar niet van de grond raakt, was de nood aan een sweater groot. Zo’n sweater die niet té herfstig of winters aandoet, maar toch gezellig warm is. Kijken en lezen jullie mee?

Ik kocht een hele tijd geleden (al bijna 2 jaar) een rekbare katoenen corduroy bij Madeline de Stoffenmadam. Dat deed ik omdat ik op de luchthaven van Stockholm een hipster spotte met een sweater in zulke stof. Ik dacht: dat kan ik ook, dus: monkey see, monkey do.

Maar het was zomer en veel te warm om te naaien. Dus bleef de stof liggen niksen in mijn atelier/orangerie. Helaas schijnt in zo’n orangerie de zon, en als de zon niet schijnt is het er sowieso heel licht. Bijgevolg vertoonde mijn mooie witte corduroy na een aantal weken vergeelde strepen op de plaatsen waar ze opgeplooid het licht had gezien (letterlijk dan). En ik kreeg dat niet opgelost.

Enter De Tante. Die beweerde tijdens een bezoekje dat ze dat wel eens snel zou fiksen en nam de stof mee naar huis. Waar ze uiteraard (uitstelgedrag van ondertekende) nog eens maanden bleef liggen.

En zo ging de tijd voorbij. Maar De Tante fikste het écht en op Pinkstermaandag zocht ik in mijn voorraad bijpassende boordstof en maakte ik een Mika (uit Fibre Mood).

Hoera nog maar eens trouwens voor de boordstoffen van See You At Six die werkelijk àltijd ergens bij passen! Hoe is dat toch mogelijk zeg, echt goeie kleuren, Naomi! Ik gebruikte een stukje in een andere kleur achteraan in de hals trouwens, bij wijze van folieke.

Et voilà: een gezellig zachte lente-sweater. En dan mag nu de zon beginnen schijnen. En hard graag. En merci, Tante! x

Noelle blazer

Ik zag het meteen: een blazer, oversized en op mijn lijf geschreven! De Noelle uit de nieuwste Fibre Mood was een coup de foudre en zonder twijfelen ging ik op zoek naar een tijdloze stof.

Die stof vond ik bij Madeline de Stoffenmadam: een grijze, soepelvallende stof die aanvoelt als wol maar een viscose blijkt te zijn. Perfect voor wat ik in gedachten had. Dat de blazer gebiesde zakken heeft, en ik uit ervaring weet dat zulk prutswerk écht mijn ding niet is, negeerde ik stilletjes.

Ik vloekte. Uiteraard. En hard ook. Ik deed van deadline-naaien en in tegenstelling tot sommige collega-naaisters (you know who you are, A.) ben ik daar niet voor in de wieg gelegd. Alles wat fout kon gaan in het naaiproces ging ook fout. Niet enkel de zakken, maar ook het aan mekaar zetten van verkeerde patroondelen, het ondersteboven stikken van andere… Enfin: you name it, I did it.

Ondertussen was ik al lang klaar om het ding in de vuilbak te gooien, want tijdens pasbeurten tussendoor bleek ook snel dat de blazer mij om de ene of andere reden absoluut niet staat. Ik maakte een S en toch valt hij als een zak rond mijn lijf.

Enter de dochters. Dochter 2 stond er prachtig mee maar vond het maar niks. Dochter 1 was daar héél erg blij om en eigende hem onmiddellijk toe.

En ja, zij komt weg met Noelle. Gelukkig, want het zou zonde zijn van de tijd, het zweet, de tranen en de stof, niet?

Iemand zei me: you win some, you lose some. En zo gaat dat in het leven. Wel jammer, geen drama. Ik verzin snel een nieuw naaisel voor mezelf.