la vita è bella

Vita. Een patroon dat al een aantal weken bestaat, maar waar ik wegens drukke werkperiodes en een aansluitende rustperiode nog niet toe gekomen was. Tot nu dus: een Vita jurk voor een jarige prinses!

Net zoals het jongste nichtje een jurkje kreeg voor haar verjaardag, mocht ook haar zus een soortgelijk kadootje openen gisteren. Ook hiervoor gebruikte ik een couponnetje van bij Huis van Katoen: een zomers bloemenprint en vrolijke kleuren.

De stof is uitzonderlijk zacht en soepel en toen ik ze verknipte merkte ik dat ze ook wat stretch had. Niet nodig voor dit patroon, want de Vita is een ruimvallende jurk (of blouse) die héél veel bewegingsruimte biedt. Ik koos voor de halflange mouwen en de V-rug.

Ik heb een zwak voor jurken of blouses met een open rug. Het zorgt meteen voor een wat glamoureuze én zomerse look, niet?

Ik maakte geen halslint in de stof zelf, maar gebruikte een bronskleurig touwtje dat ik al een tijd had liggen. Zo’n klein beetje bling kan nooit kwaad.

De jurk is nog ruim genoeg om ook volgende zomer nog kunnen gedragen worden: ik nam maat 8 jaar (Lucille werd 8) maar met lengte 9 jaar. Te smal zal de jurk niet snel worden, te kort daarentegen wel dus dat leek me het slimste.

Ik ben tegenwoordig erg fan van dit soort zomerjurkjes: wijd, los en kort. En liefst mét mouwen. Rosalie (Fibre Mood), Mira (Fibre Mood) en deze Vita van Kaatjenaaisels en Bel’Etoile: ze passen allemaal in dat plaatje. Ik wed dat er ook in 2020 zo nog een aantal van onder mijn machine zullen rollen.

van Tel Aviv naar Corfu

De zomer is alweer meer dan halfweg en de gezamenlijke vakantie van de Husband en mezelf zit er zo goed als op. Naar goede gewoonte trokken we er een vijftal dagen met ons twee op uit, en gingen we daarna samen met de kinderen op reis.

Onze ‘code twee’-vakantie (ja, wij hebben een naam voor onze parent-only reisjes 😉 ) spendeerden we in Tel Aviv. Zoals steeds toon ik jullie graag een paar beelden maar voor het echte verslag met tips en weetjes moet je bij Roeckiesworld zijn.

Na hun scoutskamp vlogen we met het gezin naar het Griekse eiland Corfu voor een zomerse relaxvakantie. Ook daarover kan je lezen op de blog van de Husband.

Onder het tabblad ‘wanderlust’ hierboven kan nog steeds alle verslagen van vorige trips terugvinden.

bloemenmeisje

Jarige meisjes krijgen nieuwe jurkjes, dat hoort zo. Dus toen Gorgeous Gisèle alweer zes werd, zorgde deze meter voor een zomerse bloemenjurk. Wegens het succes van dit exemplaar van vorig jaar, maakte ik een nieuwe Robin dress van Iris May. Never change a winning team, toch?

Deze keer vond ik een coupon in de solden bij Huis Van Katoen, en toen ik het lapje zag liggen, matchte ik het meteen met een meisjesjurkje. Eerder toevallig dus dat deze Robin dress er kwam. Rode streepjes deze keer, ook met bloemen, en van een soepele en luchtige kwaliteit.

Ik wijzigde niets aan het patroon, net als vorige keer maakte ik de mouwloze versie, met ruffle uiteraard want meisjes houden van ruffles. Ook ging ik opnieuw voor de mooie V op de rug.

Ruffles en strikken maken van jurkjes echte méisjesjurkjes, altijd ook met risico op een te hoog tuttigheidsgehalte.

Ik ben altijd wat bang voor té veel gefrutsel in een jurk, ik wil ze hoegenaamd niet tuttig laten lijken maar ik denk dat het wel snor zit. Ik maakte deze keer ook knoopsgaten, die wonderwel ook nog eens lukte, en zette er fantasieknoopjes aan die hier al een tijdje lagen te wachten op het geschikte project.

Meer hoef ik hier niet over kwijt. Misschien enkel: die Robin, dat blijft een toppatroon!

nog eens een Rosalie

De Rosalie (uit Fibre Mood) die ik voor Dochter 1 maakte, bleek een groot succes dus een vervolg – voor Dochter 2 weliswaar – bleef niet uit, al duurde het wat langer dan gedacht wegens gebrek aan stof. Maar toen ik eergisteren op IG nog mooie viscoses in solden zag passeren bij Madeline de Stoffenmadam, haastten de Dochter en ik ons vlak voor sluitingstijd nog naar Lier.

De tiener koos er niet één maar twee stofjes uit en voor ik het wist trad ik in de voetsporen van An van Paspelpoezen en deed ik van serieuze deadline sewing. Gisterenavond en vanochtend werden dus twee Rosalies genaaid die vanmiddag nog mee in haar koffer op vakantie vertrekken. Eentje ervan toon ik jullie hier met plezier nog snel.

Deze bloemetjesstof stak mijn ogen al uit vanaf het eerste moment dat ze in de winkel lag, maar omwille van mijn capsulekast (die een dipje kreeg in de lente, een update daarover volgt binnenkort) weigerde ik om ze te kopen. Ik hield het been zelfs stijf toen An er een prachtige maxidress in maakte. Sterk van mezelf. Dus toen Dochter 2 eergisteren in de winkel nét dit stofje uitkoos voor een zomerjurk maakte ik inwendig een flink sprongetje. En nee, I swear, ik beïnvloedde haar niet!

De Rosalie is zo’n plezant maaksel: geen knopen of ritsen, niet teveel patroondelen. Ideaal voor een snel en een geliefd tienermeidenproject. Deze stof is wel wat doorzichtig, dus er moet misschien een onderjurk gedragen worden. Maar nu ik de foto’s bekijk denk ik dat het nog wel meevalt (dankzij de vele rimpels geloof ik).

De derde Rosalie is mijn favoriet maar die toon ik jullie binnen een paar weken. Nu is het tijd voor vakantie, toedeloe!

de tijgertas

Het is alweer een tijdje geleden dat ik hier nog eens iets neerschreef. Blame it on de drukte van het einde van het schooljaar, de drukte van het begin van de vakantie, de drukte in het algemeen dus. Ik naaide nog wel, vaak kleinigheden en meestal kon je die ook wel zien voorbijkomen op Instagram. Om te bloggen moet ik tijd maken, en dat vergat ik de laatste weken te doen.

Maar kijk, hier ben ik weer. Met een tas, een strandtas eigenlijk. Ik wilde al een tijd een tas maken die groot genoeg was om wat strandgerief in mee te zeulen. Niet dat ik zo vaak naar het strand ga, maar ik kan zo’n tas natuurlijk ook meenemen naar andere plekken.

Hij moest groot zijn, die tas, en van zichzelf blijven rechtstaan. Dat was het plan.

Ik wilde een model dat van zichzelf zou blijven staan, want omvervallende tassen in combinatie met strandzand: ik zie dat niet zo zitten. En toen zag ik laaaaaaang geleden (‘lang’ als in ‘winter’) dit simpel patroon passeren bij Stof & Stil. Ik wist ook dat ik serieuze tussenvoering nodig zou hebben om de tas te doen staan maar die kocht ik (natuurlijk) nog niet.

En ja, plots vind ik dan de perfecte tassenstof on sale bij Fairy Tailors, heb ik nog net genoeg zwarte canvas liggen als voering, en ben ik veel te lui om naar de winkel te gaan om stevige tussenvoering te kopen. En hopla: op een uurtje tijd was mijn nieuwe strandtas helemaal klaar. Maar uiteraard blijft ze niet van zichzelf staan, ah nee.

Ik vind dat niet erg, nu toch nog niet. Ik ga pas vloeken als ik effectief op een strand zit en niet goed weet waar ik die tas zal moeten leggen of hangen om zandvrij te houden. Typisch ik.

Maar ik ben blij jong, met mijn tas. De Husband vind ze nogal Versace-achtig en ik denk dat hij gelijk heeft. Ik zie mezelf er deze zomer mee over marktjes lopen met wat lekkers in: verse groenten, fruit en een fles prosecco. Ofzo.

beach-Rosalie

Rosalie klinkt als een bloem van een meisje, of als een bloem van een jurkje. Ik kén een meisjes-Rosalie (en ja, dat is een fleurig kind), maar ik kende nog geen jurkjes-Rosalie. Tot nu, dankzij de nieuwste editie van het Fibre Mood magazine!

In Fibre Mood zag ik dit pittig kort en romantisch jurkje, en ik had meteen een flashback naar mijn kindertijd, toen ik in een nòg kortere Holly Hobby-variant rondhuppelde in de tuin van mijn grootouders. Zo kort dat er dikke kleuterbilletjes in een roze onderbroekje kwamen piepen wanneer ik de krieken van de boom probeerde te plukken. Ik weet dat nog, want daar bestaan foto’s van, foto’s met een jaren ’70 filter.

Enfin, ik wist dat Dochter 1 wel voor deze stijl te vinden was (aja, want kòrt) en ik wist ook dat er al 7 jaar een luchtig bloemenstofje in mijn stoffenkast lag te wachten. Ik kocht de stof op mijn allereerste Stoffenspektakel in 2012: 2 meter stof zonder plan, maar kijk.

Ik printte en knipte een maat S en stikte de jurk op een avondje in elkaar. Niks moeilijks aan, geen rits, geen knoopsgaten, nada. Na een pasbeurt bleek de halsuitsnijding nogal diep dus zette ik daar een stukje Engelse broderie tussen, wat de jurk nog lieflijker maakt.

Het motto van de tiener: kort, korter, kortst. Alles wat kort is is goed, alles wat nòg korter is, is beter.

Die pasbeurt leidde ook tot het inkorten van de jurk met maar liefst een extra 7 centimeter. Ik ging akkoord, want Dochter verkondigde dat het de perfecte jurk was voor de komende Griekse zomer. Te lang zou haar eerder op een Griekse ‘Oikos’-bomma hebben doen lijken. Hààr woorden, niet de mijne.

Tijdens de fotoshoot vroeg ze langs haar neus weg of het morgen opnieuw mooi weer zou worden, zodat de jurk aankan naar school. Tot zover de ‘beach-Rosalie’ dus, al ben ik blij dat ze blij is. (Maar over straat zie ik haar toch liever als Oikos-bomma lopen…)

Pretty Puglia

Afgelopen lang weekend trokken we met 2 van de 3 kinderen naar Puglia, in het zuiden van Italië. In het witte dorp Ostuni ligt de prachtige villa van Sophie (La Storia di Sophia) tussen de olijfbomen, die wij voor enkele dagen mochten uittesten (en meteen ook goedkeuren 😉 ).

Ik laat jullie graag meedromen met enkele foto’s, maar alle info over ons verblijf met bijhorende tips kan je lezen op de blog van de Husband, Roeckiesworld. Trouwens, in het tabblad ‘wanderlust’ hierboven vind je nog een hele hoop van onze andere reistips en -verhalen.

Faye in’t klein

Ik herinner mij uit de tijd dat ik nog naar ‘De Pfaffs’ keek dat er daar in de familie een kleine Faye rondhuppelde. Of die Faye ondertussen een lief heeft dat Frankie heet, dat betwijfel ik. Dus daar haalde Sofie van Wisj Designs vast de mosterd niét voor haar nieuwste patronenkind Frankie & Faye.

Frankie & Faye zijn in feite maar liefst vier patronen: Frankie is het typische heuptasje dat we nog allemaal kennen van vroeger en nu weer helemaal terug is. Faye is het vrouwelijkere zusje, mét of zonder voorzakje en in een rechthoekige vorm. Beide patronen zijn er in maxi- en miniversie.

Omdat ik wat in tijdsnood zat en ik vooral niet naar de stoffen- of fourniturenwinkel wilde rennen, maakte ik de mini-Faye met wat ik in huis had. Veel stof vraagt zo’n heuptasje niet, dus ik gebruikte de overschotjes van mijn Making Backpack, zowel voor de buitenkant als de voering.

Onder het motto ‘use what you have’ kocht ik niks nieuws voor het maken van deze mini-Faye.

Verder gebruikte ik nog een restje bruine lederen hengsel, een gouden rits en een klikgesp die ik ooit recupereerde van een kapot kleuterrugzakje. Ondertussen ben ik ook al niet meer zo bang van rivetten en dat kwam hier nu wel van pas.

Het in mekaar zetten van deze Faye ging al bij al vlot. Ik was wat bang van het friemelfwerk: kleine tasjes naaien vraagt wel wat nauwkeurigheid en geduld. Maar niets liep fout! Ik ben van plan om er opnieuw eentje te maken, misschien de maxi-variant, of wie weet loop ik over naar Frankie. En dan kies ik de mooiste stoffen en fournituren, want ik zag deze week al heel wat pareltjes verschijnen in blogland. Om jaloers op te zijn!

heather hoodie hack

Hoorden jullie het al? De juni-collectie van About Blue Fabrics werd ontworpen door Sofie van Wisj Designs en is vanaf 6 juni verkrijgbaar in je favoriete stoffenwinkel. Deze nieuwe collectie omvat vier mooie french terry’s in trendy kleuren en unisex prints: I like big time!

Uit de ‘wake up terracotta’ maakte ik een sportieve trui voor Dochter 1. Ik gebruikte voor de zoveelste keer het patroon van de Heather Hoodie uit La Maison Victor maar veranderde een paar dingen. Allereerst liet ik de kap weg, wat me stof en tijd bespaarde 😉

Ten tweede stak ik geen elastiek in de zoomboord, maar haalde ik er één van die prachtige veters van SYAS door: de kleur paste er perfect bij. Ook was SYAS de leverancier van de boordstof: een rozige tint die terugkomt in de bedrukking op de terracotta sweater en er prima mee matcht.

In elk geval werd de sweater met veel enthousiasme onthaald en meteen aangetrokken met sportlegging om naar de fitness te kunnen vertrekken. Mission accomplished!

clara culotte xl

Nee, dit is geen culotte. Dit is een lange broek, gebaseerd op de Clara culotte van Wisj Designs, maar gewoon met een aantal centimeters verlengd. Dit is mijn vijfde Clara en ik blìjf fan!

Wat de Clara zo’n fijn patroon maakt is simpel: het patroon is eenvoudig, zit relatief snel in elkaar en flatteert volgens mij (bijna) iedereen. Ik maakte hem al voor mijn nichtje van 7, voor mijn dochters van 15 en 17, en nu dus ook voor mezelf. Ik moet zeggen dat ik heel lang twijfelde of ik toch niet de 3/4 lengte zou maken maar ik denk dat ik deze vaker uit de kast zal halen. En verkorten kan altijd nog, verlengen is uiteraard wat moeilijker.

Ik gebruikte een zwarte viscose linnen die ik kocht bij Piekewieke tijdens het openingsweekend van Dubbel:Punt (mocht je daar nog niet gepasseerd zijn: doen!). Dat linnen was een zaligheid om te verwerken, en Lieve heeft in haar winkel nog een boel andere mooie kleurtjes!

Viscose linnen zou minder kreuken dan gewoon linnen, ik moet dat nog ontdekken of dat klopt maar tijdens het naaien leek het wel zo.

Ik maakte deze keer ook zakken in de broek, die liet ik bij de tiener- exemplaren immers achterwege, en gebruikte daar zwarte voeringstof voor. Om te vermijden dat er te veel stof op mijn heupen ligt, al was dat met dit linnen waarschijnlijk geen enkel probleem geweest.

Ik denk dat deze broek vaak uit de kast gaat komen: ze is luchtig en toch warm genoeg voor frisse lente- en zomerdagen. En bovendien is zwart een altijd-goed-kleur die met alles te combineren valt.

En moesten jullie het je afvragen: het t-shirt is ook me-made, ik schreef er hier over.