de tijgertas

Het is alweer een tijdje geleden dat ik hier nog eens iets neerschreef. Blame it on de drukte van het einde van het schooljaar, de drukte van het begin van de vakantie, de drukte in het algemeen dus. Ik naaide nog wel, vaak kleinigheden en meestal kon je die ook wel zien voorbijkomen op Instagram. Om te bloggen moet ik tijd maken, en dat vergat ik de laatste weken te doen.

Maar kijk, hier ben ik weer. Met een tas, een strandtas eigenlijk. Ik wilde al een tijd een tas maken die groot genoeg was om wat strandgerief in mee te zeulen. Niet dat ik zo vaak naar het strand ga, maar ik kan zo’n tas natuurlijk ook meenemen naar andere plekken.

Hij moest groot zijn, die tas, en van zichzelf blijven rechtstaan. Dat was het plan.

Ik wilde een model dat van zichzelf zou blijven staan, want omvervallende tassen in combinatie met strandzand: ik zie dat niet zo zitten. En toen zag ik laaaaaaang geleden (‘lang’ als in ‘winter’) dit simpel patroon passeren bij Stof & Stil. Ik wist ook dat ik serieuze tussenvoering nodig zou hebben om de tas te doen staan maar die kocht ik (natuurlijk) nog niet.

En ja, plots vind ik dan de perfecte tassenstof on sale bij Fairy Tailors, heb ik nog net genoeg zwarte canvas liggen als voering, en ben ik veel te lui om naar de winkel te gaan om stevige tussenvoering te kopen. En hopla: op een uurtje tijd was mijn nieuwe strandtas helemaal klaar. Maar uiteraard blijft ze niet van zichzelf staan, ah nee.

Ik vind dat niet erg, nu toch nog niet. Ik ga pas vloeken als ik effectief op een strand zit en niet goed weet waar ik die tas zal moeten leggen of hangen om zandvrij te houden. Typisch ik.

Maar ik ben blij jong, met mijn tas. De Husband vind ze nogal Versace-achtig en ik denk dat hij gelijk heeft. Ik zie mezelf er deze zomer mee over marktjes lopen met wat lekkers in: verse groenten, fruit en een fles prosecco. Ofzo.

beach-Rosalie

Rosalie klinkt als een bloem van een meisje, of als een bloem van een jurkje. Ik kén een meisjes-Rosalie (en ja, dat is een fleurig kind), maar ik kende nog geen jurkjes-Rosalie. Tot nu, dankzij de nieuwste editie van het Fibre Mood magazine!

In Fibre Mood zag ik dit pittig kort en romantisch jurkje, en ik had meteen een flashback naar mijn kindertijd, toen ik in een nòg kortere Holly Hobby-variant rondhuppelde in de tuin van mijn grootouders. Zo kort dat er dikke kleuterbilletjes in een roze onderbroekje kwamen piepen wanneer ik de krieken van de boom probeerde te plukken. Ik weet dat nog, want daar bestaan foto’s van, foto’s met een jaren ’70 filter.

Enfin, ik wist dat Dochter 1 wel voor deze stijl te vinden was (aja, want kòrt) en ik wist ook dat er al 7 jaar een luchtig bloemenstofje in mijn stoffenkast lag te wachten. Ik kocht de stof op mijn allereerste Stoffenspektakel in 2012: 2 meter stof zonder plan, maar kijk.

Ik printte en knipte een maat S en stikte de jurk op een avondje in elkaar. Niks moeilijks aan, geen rits, geen knoopsgaten, nada. Na een pasbeurt bleek de halsuitsnijding nogal diep dus zette ik daar een stukje Engelse broderie tussen, wat de jurk nog lieflijker maakt.

Het motto van de tiener: kort, korter, kortst. Alles wat kort is is goed, alles wat nòg korter is, is beter.

Die pasbeurt leidde ook tot het inkorten van de jurk met maar liefst een extra 7 centimeter. Ik ging akkoord, want Dochter verkondigde dat het de perfecte jurk was voor de komende Griekse zomer. Te lang zou haar eerder op een Griekse ‘Oikos’-bomma hebben doen lijken. Hààr woorden, niet de mijne.

Tijdens de fotoshoot vroeg ze langs haar neus weg of het morgen opnieuw mooi weer zou worden, zodat de jurk aankan naar school. Tot zover de ‘beach-Rosalie’ dus, al ben ik blij dat ze blij is. (Maar over straat zie ik haar toch liever als Oikos-bomma lopen…)

Pretty Puglia

Afgelopen lang weekend trokken we met 2 van de 3 kinderen naar Puglia, in het zuiden van Italië. In het witte dorp Ostuni ligt de prachtige villa van Sophie (La Storia di Sophia) tussen de olijfbomen, die wij voor enkele dagen mochten uittesten (en meteen ook goedkeuren 😉 ).

Ik laat jullie graag meedromen met enkele foto’s, maar alle info over ons verblijf met bijhorende tips kan je lezen op de blog van de Husband, Roeckiesworld. Trouwens, in het tabblad ‘wanderlust’ hierboven vind je nog een hele hoop van onze andere reistips en -verhalen.

Faye in’t klein

Ik herinner mij uit de tijd dat ik nog naar ‘De Pfaffs’ keek dat er daar in de familie een kleine Faye rondhuppelde. Of die Faye ondertussen een lief heeft dat Frankie heet, dat betwijfel ik. Dus daar haalde Sofie van Wisj Designs vast de mosterd niét voor haar nieuwste patronenkind Frankie & Faye.

Frankie & Faye zijn in feite maar liefst vier patronen: Frankie is het typische heuptasje dat we nog allemaal kennen van vroeger en nu weer helemaal terug is. Faye is het vrouwelijkere zusje, mét of zonder voorzakje en in een rechthoekige vorm. Beide patronen zijn er in maxi- en miniversie.

Omdat ik wat in tijdsnood zat en ik vooral niet naar de stoffen- of fourniturenwinkel wilde rennen, maakte ik de mini-Faye met wat ik in huis had. Veel stof vraagt zo’n heuptasje niet, dus ik gebruikte de overschotjes van mijn Making Backpack, zowel voor de buitenkant als de voering.

Onder het motto ‘use what you have’ kocht ik niks nieuws voor het maken van deze mini-Faye.

Verder gebruikte ik nog een restje bruine lederen hengsel, een gouden rits en een klikgesp die ik ooit recupereerde van een kapot kleuterrugzakje. Ondertussen ben ik ook al niet meer zo bang van rivetten en dat kwam hier nu wel van pas.

Het in mekaar zetten van deze Faye ging al bij al vlot. Ik was wat bang van het friemelfwerk: kleine tasjes naaien vraagt wel wat nauwkeurigheid en geduld. Maar niets liep fout! Ik ben van plan om er opnieuw eentje te maken, misschien de maxi-variant, of wie weet loop ik over naar Frankie. En dan kies ik de mooiste stoffen en fournituren, want ik zag deze week al heel wat pareltjes verschijnen in blogland. Om jaloers op te zijn!

heather hoodie hack

Hoorden jullie het al? De juni-collectie van About Blue Fabrics werd ontworpen door Sofie van Wisj Designs en is vanaf 6 juni verkrijgbaar in je favoriete stoffenwinkel. Deze nieuwe collectie omvat vier mooie french terry’s in trendy kleuren en unisex prints: I like big time!

Uit de ‘wake up terracotta’ maakte ik een sportieve trui voor Dochter 1. Ik gebruikte voor de zoveelste keer het patroon van de Heather Hoodie uit La Maison Victor maar veranderde een paar dingen. Allereerst liet ik de kap weg, wat me stof en tijd bespaarde 😉

Ten tweede stak ik geen elastiek in de zoomboord, maar haalde ik er één van die prachtige veters van SYAS door: de kleur paste er perfect bij. Ook was SYAS de leverancier van de boordstof: een rozige tint die terugkomt in de bedrukking op de terracotta sweater en er prima mee matcht.

In elk geval werd de sweater met veel enthousiasme onthaald en meteen aangetrokken met sportlegging om naar de fitness te kunnen vertrekken. Mission accomplished!

clara culotte xl

Nee, dit is geen culotte. Dit is een lange broek, gebaseerd op de Clara culotte van Wisj Designs, maar gewoon met een aantal centimeters verlengd. Dit is mijn vijfde Clara en ik blìjf fan!

Wat de Clara zo’n fijn patroon maakt is simpel: het patroon is eenvoudig, zit relatief snel in elkaar en flatteert volgens mij (bijna) iedereen. Ik maakte hem al voor mijn nichtje van 7, voor mijn dochters van 15 en 17, en nu dus ook voor mezelf. Ik moet zeggen dat ik heel lang twijfelde of ik toch niet de 3/4 lengte zou maken maar ik denk dat ik deze vaker uit de kast zal halen. En verkorten kan altijd nog, verlengen is uiteraard wat moeilijker.

Ik gebruikte een zwarte viscose linnen die ik kocht bij Piekewieke tijdens het openingsweekend van Dubbel:Punt (mocht je daar nog niet gepasseerd zijn: doen!). Dat linnen was een zaligheid om te verwerken, en Lieve heeft in haar winkel nog een boel andere mooie kleurtjes!

Viscose linnen zou minder kreuken dan gewoon linnen, ik moet dat nog ontdekken of dat klopt maar tijdens het naaien leek het wel zo.

Ik maakte deze keer ook zakken in de broek, die liet ik bij de tiener- exemplaren immers achterwege, en gebruikte daar zwarte voeringstof voor. Om te vermijden dat er te veel stof op mijn heupen ligt, al was dat met dit linnen waarschijnlijk geen enkel probleem geweest.

Ik denk dat deze broek vaak uit de kast gaat komen: ze is luchtig en toch warm genoeg voor frisse lente- en zomerdagen. En bovendien is zwart een altijd-goed-kleur die met alles te combineren valt.

En moesten jullie het je afvragen: het t-shirt is ook me-made, ik schreef er hier over.

welcome to my crib

Het is zover. Mijn nieuwe webstek is geboren en geopend, en dat precies op mijn 47ste verjaardag. Bubbels en vuurwerk en welkom!

Het duurde een tijdje eer ik de stap zette, vooral omdat ik gigantisch hard opzag tegen het vele werk dat het met zich mee zou brengen, overstappen van Blogger naar WordPress. Maar ik was genoodzaakt, want sinds mijn blog ergens in maart gerapporteerd werd als ‘aanstootgevend’ kon ik geen inhoud ervan meer delen via Facebook of Instagram. Je merkt het ook, alle berichten die ooit op mijn FB-pagina of op een pagina/profiel van iemand anders doorverwezen naar mijn blog zijn volledig verdwenen. Redelijk frustrerend, want mijn blog is gelinkt aan mijn bijberoep, en ik zie het toch wel als een vorm van broodroof. Van Facebook kreeg ik nooit een deftige reactie, op Instagram omzeilde ik de boel via een Linktree, maar uiteindelijk was overstappen van Blogger naar WordPress de enige oplossing. Want dat het een Blogger-probleem is, bleek al snel. Ik was niet de enige gedupeerde en bij de meeste bloggers loste het probleem zich vanzelf op. Voor zover ik weet, bleven enkel Vink, Miss Pixie en ikzelf nog over als sukkelaars en ik hoop dat ook zij snel terug ‘bereikbaar’ zijn.

Blogland is een helpende-hand-land, dus heel veel dank gaat uit naar Kathleen, Kir, Jasper en Annelies.

Mijn angst voor het vele werk was niet ongegrond. Ik heb er best wel wat uren tijd in gestoken, in deze overstap. Maar blogland is een helpende-hand-land en na wat googlen vond ik wel erg bruikbare tips bij De Verbeelding, die een heuse tutorial schreef over overstappen naar WordPress. Dankjewel daarvoor, Kathleen! Ook kon ik terecht bij Annelies van De Zuster Van, bij collega Jasper van Graaf en vooral ook bij Kir van overal-achter-de-schermen 🙂 Merci alledrie!

Dat nog niet alles hier in orde is, dat gaan jullie misschien nog wel merken. Kinderziektes noemen ze dat dan, en ondertussen blijf ik ook wel prullen en klungelen en verbeteren. Ik hoop gewoon dat jullie blijven hangen en dat het langzaam maar zeker helemaal perfect wordt. Of toch bijna.

mira by fibre mood

Het is weer zover, een nieuwe editie van het Fibre Mood magazine ligt in de winkel. Deze keer wilde ik absoluut iets voor de Dochter(s) naaien dus ik zette er eentje naast mij aan de computer en toonde haar de Mira.

mira dress - fibre mood

Mira is een wijde zomerse jurk met gerimpelde laagjes, heel vlot en absoluut tienerproof. Ik kreeg een onmiddellijke ‘ja’, doorploegde vervolgens de webshop van Madeline en maakte een preselectie uit het aanbod van viscosestofjes. Dochter 2 twijfelde geen seconde en koos deze mooie grote bloemen op gebroken witte achtergrond.

mira dress - fibre mood 2

mira dress - fibre mood 3

Ik naaide maat 38, haar gewoonlijke confectiemaat. Dat had gerust een maat (of zelfs twee) kleiner mogen zijn. De jurk valt echt wel ruim. Zij vindt dat niet erg, evenmin als de nogal kort uitgevallen lengte. Ik vergiste me daar namelijk: aan beide stroken vergat ik naadwaarde te knippen waardoor de jurk 4 cm korter is dan voorzien. Ik weet niet hoe dat met jullie tieners zit, maar de mijne dragen àltijd een shortje onder jurken/rokken (wat ik raar vind) dus geen risico op zichtbare onderbroeken in elk geval.

mira dress - fibre mood 1

mira dress - fibre mood 4

Deze jurk is een succes, ik ben er zeker van dat ik ze nog een keer opnieuw zal maken voor de Dochters hier in huis.

dé rugzak (making backpack)

In mijn hoofd zat een welles-nietes discussie. De Making Backpack wel of niet maken. Al een paar maanden, en ik kreeg het maar niet beslist. Dat kwam omdat ik her en der zucht-verhalen hoorde over de binnenafwerking met biaislint: over dat dat een prutswerkje is, en niet gemakkelijk, en van lange duur… En laat dat nu net dingen zijn waar ik op naaivlak liever vriendelijk voor bedank. Want eerlijk is eerlijk: de materialen die nodig zijn voor zo’n rugzak (zeker als je met lederen hengsels werkt zoals ik) zijn best prijzig. En als het resultaat dan maar zo-zo is…

making backpack

Enfin, om een lang verhaal kort te maken: Nancy van Madeline de Stoffenmadam gaf me het laatste duwtje in de rug om het tòch te proberen tijdens een workshop en samen met Catherine en Nele zetten we ons op een zonnige en stille zaterdag aan het werk.

making backpack 2

Ik gebruikte zwarte tassenstof (bij Madeline) voor de buitenkant, streepjescanvas (bij Kwantum) voor de voering en naturel leder voor alle hengsels (ook bij Madeline). De draagriemen maakte ik op voorhand naar het voorbeeld van Annelies: ik maakte ze deels van de tassenstof en streek daar twee lagen Vlieseline H630 tussen voor extra draagcomfort.

making backpack 3

Bij Madeline kocht ik ook een mooie zwart met gouden rits en bij K-bas bestelde ik bijhorende gouden fournituren. Nu moet ik zeggen dat ik echt wéken nadacht over mijn stofkeuze om dan gewoon basic zwart te nemen. Maar ik denk dat ik ze zo ook het vaakst zal gebruiken, less is sometimes écht more.

making backpack 1

En nu vragen jullie je waarschijnlijk af hoe dat naaien nu ging. Of het écht zo onoverkomelijk was. 
Niet dus. Het vraagt wat nauwkeurigheid in het knippen van de stofdelen en het gebruiken van de juiste naadwaardes maar op zich is het helemaal geen moeilijke tas. Nancy loodste ons professioneel door alle stappen en gaf de beste tips waar nodig. En de afwerking binnenin viel ook reuze mee: ze suggereerde om keperband te gebruiken in plaats van biaislint en dat ging eigenlijk echt keigoed.

making backpack 4

Jullie hebben het al begrepen: hier zit een happy chappy! Ik ben echt content met mijn rugzak, ik vind hem er cool uitzien en ik heb zelfs goesting om er nog eentje te maken. Need I say more?
Ook zin gekregen om erin te vliegen? Er is nog één plaatsje vrij voor de workshop van 18 mei, om in te schrijven moet hier zijn.

luxueus velours

Tijdens de wintersolden kocht ik bij Stoff & Stil een lap roze gebloemde velvet waarmee ik een paar kussens wou maken tegen dat het lente werd. Nieuwe kussens in je sofa is de ideale manier om een interieur snel en goedkoop aan te passen aan de seizoenen en het bijhorende gemoed. Alleen heb ik nogal véél kussens in mijn zetel, en moesten er minstens vier kussenhoezen gemaakt worden. Jullie raden het al: mijn spaarzame ik kocht maar stof voor twee.

velvet kussens 2

Dus ik was maar al te blij toen Madeline vorige week nieuwe prachtige effen veloursstoffen inkocht en ik de perfecte roze kleur spotte die ideaal zou matchen met mijn bloemenstof. Ik kocht een meter en ging aan de slag.

velvet kussens 4

velvet kussens 1

Ik maak mijn kussens altijd met een hotelsluiting (lees: met overlappende achterpanden). Gewoon omdat dat snel klaar is én handig. Ik maak het mezelf niet moeilijk als het niet nodig is, echt niet. De bloemenvarianten kregen wel een bordeauxrode paspelband in de naad, dat maakt het toch weer meer af.

velvet kussens

velvet kussens 5

In combinatie met de effen lichtroze en gele kussens die ik niet verving is mijn zithoek ineens veel zonniger en lente-proef geworden. I like!
Bij Madeline vind je trouwens nog 4 andere prachtige kleuren van deze velours: oker, petrolblauw, roest en donker mint.