over and over

Het is zover, de Zoon is een puber van 13 en past nauwelijks nog in kindermaten. Hij groeit ook als kool: broeken die ik kocht in augustus zijn nu – in oktober – alweer te kort. Sweaters die ruim zaten voor de zomer, lijken in de herfst korte mouwen te hebben… Tijd voor wat verse naaisels!

About Blue brengt op maandelijkse basis een nieuwe stoffencollectie uit én een bijhorend patroon. Deze keer tekende Riet (jullie kennen haar nog van Mind The Whale en de oerblog Leven met Liv) een multi-inzetbaar sweater/cardigan/bomber-patroon. Een patroon dus waar je tig kanten mee op kan, zo eentje dat je over and over kan gebruiken, I like!

Ik tekende maat 34 voor de Zoon en verlengde de mouwen met 3 cm. Dat was misschien niet direct nodig, maar nu ben ik wel zeker dat hij er langer dan twee maanden zal in passen.

Ik gebruikte één van de effen french terry’s en bijhorende boordstof van About Blue in de warme okerkleur, ‘golden spice’. Voor de strepen op de mouwen gebruikte ik restjes die hier al een tijdje bewaard werden.

Ik vind die stroken op de mouwen echt wel tof, zeker ook voor tieners. Ik gebruikte twee kleuren omdat ik van geen enkele kleur een restje had dat lang genoeg bleek. En eigenlijk geeft dat wel een leuk effect. Aan de zijnaden gebruikte ik dezelfde okerkleur, die streep valt dus niet op maar is er wel.

Het in elkaar zetten van de patroondelen vroeg wat aandacht, wat ik in eerste instantie niet verwacht had. Sweaters naaien, dat doe ik met mijn ogen toe, maar deze keer niet dus. Wel plezant om zo eens ‘rare’ naaistappen te moeten zetten om uiteindelijk met een toffe trui te eindigen!

Voor het papieren patroon moet je hier zijn, een pdf-versie is er trouwens ook. En de gedetailleerde handleiding met foto’s staat gewoon online.

sew out of the box – part 4

Dus. Herinneren jullie nog mijn drie vorige sew out of the box – projecten? Nee? Tja, dat is dan ook al een paar maanden geleden…

In volle coronatijd en bijhorende lockdownperiode ontwikkelde Lotte Martens en About Blue naaiboxen waarin alles zat wat je nodig had voor een aantal projecten: stoffen, fournituren, patronen… You name it. Ik koos destijds de ‘sew out of the box – elegant’ en naaide daarmee al een jurk, een sweater en een rok. Het materiaal voor heuptasje Coxa van Lotte Martens bleef wat langer liggen.

Tot vandaag! Een herfstige vrije zondag en een beetje naaitijd zorgden ervoor dat ik aan de slag ging. Het is immers een snel project (yes, il like!) en het prachtige blinkende lapje nepleer fleurde die druilerige zondag meteen op.

Het patroon is zowel in papieren versie als in pdf-formaat te verkrijgen en de handleiding vind je gewoon online. Die is trouwens super duidelijk: met foto’s die je door elke stap loodsen. Die foto’s zijn ook nodig merkte ik, want ik probeerde het eerst door enkel de tekst te lezen en dat zorgde al gauw voor veel gefrons van mijn kant.

Extra gefrons van mijn voorhoofd is niet onmiddellijk nodig, meen ik. Hoera dus voor deftig beeldmateriaal dat de tekst verduidelijkt.

Het maken van het heuptasje ging zeer vlot: het is totaal niet moeilijk en binnen een uurtje was ik klaar.

Wil je ook aan de slag: check even de website van Lotte Martens! Je kan er terecht voor het patroon én voor het zogenaamde accessoiremateriaal (nepleer, vilt of scuba) waaruit je het tasje kan maken. En wil je het jezelf helemààl gemakkelijk maken dan is er gewoon de Coxa Box waarin àlle benodigdheden zitten: het patroon en de materialen (inclusief nodige fournituren).

Hunter jas

Het is nog maar eind september, maar ik ben alvast klaar voor de winter! Ik maakte namelijk een extra lange jas die warm en stijlvol is en me (bijna) doet verlangen naar koude dagen.

Voor Editex Fabrics mocht ik afgelopen zeer vroege lente (van corona wisten we enkel dat het een raar virus was dat ergens in China opdook) gaan snuisteren in hun herfst-wintercollectie van 2020. Best moeilijk, naaiplannen maken voor een winter die zich nog lang niet aandient. Maar mijn oog viel snel op deze prachtige wol in een roestbruine kleur.

De Hunter jas van Fibre Mood stond wel op mijn naailijstje, al schrikt zo’n groot project mij altijd wel af. Maar het feit dat die jas stijlvol, warm én lang was, trok me toch over de streep. Bovendien vond ik bij Stoff & Stil een prachtige katoen-satijn die ideaal bleek als voering. Een nieuw project was geboren.

Ik moet zeggen dat de lange staycation in de zomer mij perfect leek voor dit meganaaisel. Maar die zomer was te warm en mijn oranjerie/atelier niet de ideale plek om te vertoeven in die temperaturen, dus werd het naaisel uitgesteld tot september.

Maar toen kwam het. Het zien van maar liefst 3 gebiesde zakken in de werkbeschrijving duwde mijn motivatie niet bepaald de hoogte in… En het project bleef weer een week of twee liggen.

Ik ben grote fan van gebiesde zakken, maar geen grote fan van het zelf naaien ervan… Na de borstzak (die 2 keer opnieuw moest) hield ik de twee andere zakken voor bekeken en naaide ik enkel de zakkleppen op het voorpand.

Natùùrlijk ga ik daar spijt van hebben – niemand wil een jas zonder zakken – maar ik zag het op dat moment echt niet meer zitten. Misschien stik ik er later nog gewone zakken op, ik zie wel. Ter compensatie kwam er wel een klein binnenzakje in, precies groot genoeg voor mijn iPhone.

Verder viel het naaien van de jas best wel mee. Zeker als je al eerder een jas gemaakt hebt is het niet zo heel moeilijk, enkel veel werk. Het enige wat ik volgende keer toch weer anders zou doen is het gebruiken van voeringstof voor de mouwen. Dat is toch altijd handiger om aan en uit te trekken.

de andere Dolores

Dolores van la Maison Victor is een rokpatroon dat ik ook al een heel aantal keer gebruikte: eerst was er deze (die ik nog steeds draag), toen kwam een groene tetra-versie (veel plezier aan gehad maar na een tijdje opgewold), ik maakte er eentje in het dubbel (die voor mezelf toch niet zo mijn ding bleek en verkocht werd) en er kwam ook een feestelijke hack.

Een paar weken geleden kocht ik bij Madeline de Stoffenmadam een lap viscose linnen die ik vorige week omvormde tot een nieuwe Dolores, maar dan anders. Om te beginnen werd hij korter, al lag dat eerder aan de stofhoeveelheid die nog restte in de winkel.

Verder liet ik de steekzakken in de zijnaad achterwege en maakte ik grote, opgestikte zakken. De knopen recupereerde ik van de versleten, groene tetra-Dolores en kwamen nu prima van pas.

Ik zou wel aanraden om aan de tailleband toch 2 knopen te zetten (zoals voorzien in het patroon) want nu trekt hij toch een beetje scheef. Ik had jammer genoeg geen extra knoop meer en dacht dat het wel okee zou zijn met eentje… Maar aangezien ook ik met wat extra coronakilo’s te kampen heb, blijkt dat niet helemaal perfect te zitten zo.

Het blijft een superpatroon, eentje dat vrij tijdloos is ook naar mijn mening en zeker nog wel eens op de naaitafel komt.

sew out of the box – part 3

Yes, I’m on a roll ! De goodies in die box blijven dan ook maar komen 🙂 Ik had niet gedacht dat ik zo snel alles verwerkt ging krijgen, maar kijk, goed bezig dus.

De 3de lap stof van deze ‘sew out of the box – elegant’ is een prachtige zwarte tencel van Lotte Martens. Nooit gedacht dat ik blij ging worden van een effen zwarte lap stof vroeger, maar ondertussen is mijn liefde voor stof geëvolueerd van ‘oh, wat een schattige print’ naar ‘oh, wat heerlijk zacht en tijdloos’. Een mens verandert.

Het eerste plan was een laagjesrok (zoals de Hettie van Fibre Mood) voor Dochter 1, want dat stond al even op haar wensenlijst. Maar ze veranderde van gedachte, en plots wilde ze een rok met split. Een liefst ook met ruffles. Ik begreep helemaal niet wat ze bedoelde, maar na wat bladeren in mijn stapeltje Fibre Mood viel haar oog op de Arlette rok.

De Arlette rok vraagt meer stof dan ik voorhanden had, maar met Dochter 1 valt gelukkig te onderhandelen. Enter de Arlette-hack.

Helaas had ik niet genoeg stof, en ook niet genoeg tijd voor een echte Arlette. De rok moest mee op vakantie en – guess what – ze vertrok ’s anderendaags. Dus moeder liet haar brein werken, liet de ruffles achterwege en bedacht de simpelste rok ooit. Ik leg jullie even uit (met slechte foto’s, sorry) wat ik deed:

  1. Leg het voorpand van de Arlette op de dubbelgevouwen stof, met de rechte zijkant zo ver mogelijk van de stofvouw (zodat je de hele stofbreedte gebruikt). Let op de lengte (want de onderkant is ook effectief de zoom van je rok. Knip uit zonder naadwaarde, plooi open en naai een rolzoom aan de volledige onder- en zijrand.
  2. Plooi de stof opnieuw dicht (verkeerde kanten op elkaar).
  3. Laat de zijkanten overlappen met ongeveer 12 à 15cm (ik nam 12 cm) en stik de overlappende deel voorlopig aan elkaar tegen de bovenrand van de stof.
  4. Markeer de 2 zijkanten, middenvoor en middenachter (geen foto).
  5. Knip een tailleelastiek op taillebreedte, naai de korte kanten aan elkaar en verdeel hem in 4 delen (geen foto).
  6. Naai de rok aan de elastiek (met een zigzagsteek), waarbij je de merktekens van de rok en die van de elastiek laat samenvallen én de elastiek uitrekt tijdens het stikken (geen foto).

Ik nam niet van alles foto’s maar ik ga ervan uit dat jullie allemaal al een beetje naaiervaring hebben. Bovendien is het echt heel simpel.

De elastiek zat ook in de box (en is eigenlijk bedoeld voor de rechte rok die je met de french terry zou kunnen maken) dus ook nu hoefde ik geen extra fournituren te gaan kopen.

De rok was klaar op een uurtje, en na een strijkbeurt namen we meteen foto’s. Ondertussen vertrok ze – rok inclusief – op vakantie met vrienden, nadat ik veel knuffels kreeg voor ‘de kleding op bestelling’. Toch heerlijk als alles van een leien dakje loopt, niet 😉

Nog één maaksel uit de DIY-box te gaan, stay tuned!

sew out of the box – part 2

Nadat ik eerst de koraalrode lap viscose crêpe van About Blue uit de ‘sew out of the box – elegant’ gebruikte, was het daarna de beurt aan de french terry. Om de eenvoudige reden dat ik dan het kleur garen van overlock en naaimachine gewoon kon laten zitten. Ik ben een luie naaister, maar dat wisten jullie al.

Dat deze french terry een sweater moest worden, dat had ik snel beslist. Ook al is het eigenlijk de bedoeling om het te gebruiken met het bijgeleverde patroon van de rechte rok. Mijn capsule kast heeft echter geen rechte rok nodig, en ik vond de stof echt op het lijf(je) geschreven van één van de twee nichtjes. De handbedrukte Lotte Martens-blaadjes in goud doen alle kleine meisjesogen blinken, denk ik. Bovendien zat er ook bijpassende boordstof in de box, ideaal dus.

De warme koraalrode kleur van de french terry is de perfecte match met de gouden blaadjes die zo typisch Lotte Martens zijn.

Ik gebruikte het gratis patroon van de Emma sweater (te downloaden bij Emma & Mona) in een maat 10 jaar. Het model is lichtjes oversized en een beetje cropped, maar nu hij af is, ben ik niet zeker of hij wel zal passen voor de 9-jarige waarvoor hij bedoeld is… Gelukkig is er nog een zusje van 7.

Voor alle duidelijkheid: deze kleur french terry is zonder bedrukking te koop bij About Blue. Mét de unieke Lotte Martens-bedrukking vind je ze enkel in de DIY-boxen.

Ik positioneerde de patroondelen zo dat de gouden bedrukking enkel op de zijkant van het voorpand terechtkwam, en op één mouw. Een beetje asymmetrie is niet verkeerd, toch?

De bestemmeling is op vakantie, dus de aan-foto’s ontbreken. Fingers crossed dat hij toch past!

sew out of the box – part 1

Dat de coronacrisis geen zegen was voor de kleine zelfstandigen, is een understatement. Dat Lotte Martens zichzelf steeds opnieuw heruitvindt, ook. Er was – awhoe corona! – de anti-stof wedstrijd bij About Blue en ze stelde ‘lockdown boxen’ samen, zodat wij konden blijven naaien met de mooiste stoffen. Die boxen bleken een groot succes: er kwamen ‘women only’ boxen en moederdag boxen, en sinds kort zijn er ook de ‘sew out of the box’-en!

Ik ging voor de ‘let me be elegant’ box, waarin vooral volwassen stoffen zitten en koos de kleurencombi ‘dark’. Naai je liever of vaker voor kinderen dan is de ‘let me be playful’ box een aanrader.

In mijn box zat in totaal bijna 4 meter stof (viscose, tencel, french terry en boordstof), naaigaren, tailleelastiek, een papieren patroon én accessoirestof en alle fournituren voor een Coxa heuptasje. Voor zoveel blijdschap betaal je €98 (in plaats van €162).

Geluk is niet te koop, maar naaigeluk wél wat mij betreft: in de vorm van een DIY-box van Lotte Martens en About Blue.

Als eerste project maakte ik voor Dochter 1 een zomerjurk. De Mira uit Fibre Mood werd hier al eens eerder genaaid en bleek een winner. En omdat ik patronen overnemen liefst zo lang mogelijk uitstel, zocht ik niet langer naar een geschikt model voor deze koraalrode viscose crêpe ‘let me be a wild bird’ van About Blue. Een soepele, niet te dunne stof die qua print in de smaak valt bij jong en oud.

Mira is een jurk in laagjes, die ik ondertussen al wel wat aanpaste en gaandeweg naar mijn hand zette. De mouwen zijn normaal gezien langer, en de twee gerimpelde panden beide even hoog. Maar 18-jarige vinden jurken nogal snel te lang, dus knipte ik er tot twee keer toe een paar centimeters af.

Verder is het wel een snel-klaar project, zoals ik nog steeds graag heb. De Dochter knikte tevreden, paste de jurk, poseerde snel voor wat foto’s en besloot hem aan te houden voor een bezoekje aan de bomma en familie. Ze kwam terug thuis met een smile én complimenten. Mission 1 accomplished!

De rest van de box wordt ook snel verwerkt, ik hou jullie op de hoogte!

feest in Lotte Martens

Dat ik fan ben van Lotte Martens moet ik jullie niet meer vertellen, denk ik. Fan van het eerste uur. Niet enkel omwille van de mooie stoffen maar nog meer van het verhaal en het harde werk erachter. Eerlijke stoffen, handgeprint, los van trends en hypes, tijdloos, duurzaam. Ik heb daar mega veel respect voor.

Ja, ik weet dat het niet de goedkoopste stoffen zijn. En nee, ik koop ze ook niet op regelmatige basis. Maar soms mag het al eens wat meer zijn, toch? Voor een feestjurk bijvoorbeeld, zoals deze, toen de Zoon zijn eerste communie deed. Of deze voor de Dochter, toen ze op een huwelijk de openingsdans op piano mocht begeleiden.

Binnenkort vieren we weer feest: een metekindje en haar lentefeest, een Dochter die 18 wordt. Ik koos een mooie semi-plissé, Anemone, voor een simpele rok. Semi-plissé, wat betekent dat er minder vaste plooitjes in zitten en minder regelmatig verdeeld. Ideaal, want ik hou niet zo van gewone plissé, eerlijk gezegd.

Deze variant is trouwens ook meer geschikt om te vermijden dat al die plooien een verzwarend effect zouden hebben op je taille of je heupen omdat ze minder bol staan. Zeker wanneer je zoals ik de stof ook nog eens rimpelt aan de tailleband.

Een teveel aan rimpels op plaatsen waar je ze niet wilt, is nooit een goed idee.

Voor deze rok gebruikte ik 2x een breedte van 125 cm. en zette die gerimpeld aan een tailleband met heupbreedte. Daarin stak ik een elastiek met taillebreedte en werkte de rok onderaan af met een rolzoompje. Heel snel klaar en ook nog eens makkelijk. Ik wil ook helemaal geen moeilijk patroon met bijhorend risico op fouten wanneer ik een duurdere stof gebruik…

Op Instagram kan je mijn rok zien zwieren, heerlijk! De stof is exclusief te verkrijgen via de webshop van Lotte Martens.

een May-Belle voor mezelf

Iris van Iris May Patterns maakt mooie, tijdloze patronen voor kleine meisjes. Ik maakte zo al een heleboel Robin jurkjes, een favoriet bij allebei de nichtjes en hun mama. In de herfst kwam May-Belle piepen en ook die rolde vanonder mijn naaimachine. En sinds deze week is dit patroon ook voor dames beschikbaar, yay!

May-Belle is een jurk of blouse met tal van opties. Ik had niet direct nood aan nog een jurk dus ging ik voor een blouse. Hier lag namelijk al een hele tijd een mooie lap stof van de Stoffenkamer te wachten op een project die precies groot genoeg bleek.

Ik maakte de versie met halflange mouwen en veranderde niets aan het patroon. Volgens de matentabel (jaja, ik mat mezelf op!) had ik maat 38 nodig en dat klopte. De blouse past prima, zit comfortabel en trekt nergens.

De halflange mouwen zijn écht halflang, en geen korte. Dat geeft de blouse een retro-look, vind ik, en maakt ze dat tikkeltje ‘anders’.

Het beste compliment voor een patroon komt van een moeilijke puberdochter van bijna 16: ze zag de blouse op de kapstok in mijn atelier hangen en vroeg om een soortgelijk exemplaar. Pluimen op je hoed, Iris!

Tot en met 2 maart loopt er een social tour bij een aantal bloggers en instagrammers en mag ik een kortingscode van 20% meegeven voor het pdf-patroon. Veel plezier ermee! (code = Maybelleadult20%)

ruitjes-mira

In april van dit jaar maakte ik een Mira-jurk (uit Fibre Mood) voor Dochter Een jurk die echt een succes bleek, en heel vaak gedragen. Ik dacht toén al dat ik hem nog wel eens zou naaien voor één van de Dochters maar dat duurde toch tot deze week vooraleer dat effectief gebeurde.

Op de stocksale van Madeline kocht ik op de valreep nog een mooie ruitjesstof in herfstkleuren. Diezelfde dag kocht ik ook een nieuwe overlock (hoera!) bij Van Rooy waarbij ik een gratis initiatieles kreeg. Tijdens die les leerde ik rimpelen met de overlock: noooooooit gedacht dat dat kon dus (ja, soms kom ik echt uit de lucht gevallen). Nu moet je weten dat rimpelen voordien één van mijn minst favoriete naai-bezigheden was, en ik zag vaak op tegen dat werkje.

Maar dankzij Bernina rimpel ik nu stoffen als een echt Speedy Gonzales en zoék ik bijna naar rimpelprojectjes!

De Mira-jurk heeft véél rimpels dus 1 en 1 was nog maar eens 2 in mijn hoofd en zonder verpinken begon ik de patroondelen te knippen. Misschien moet ik een volgende keer toch eerst een keer mijn eerdere blogpost over Mira nalezen want ik maakte opnieuw dezelfde fout: geen naad- en zoomwaarde geknipt aan de rimpeldelen en bijgevolg is de jurk dus zeer kort.

Enfin: de jurk raakte snel af, ik was helemaal blij en ook een beetje bang voor ruzie tussen mijn twee Dochters over wie de jurk in haar kast zou mogen hangen…

Dat laatste was duidelijk niet nodig. Dochter 2 kreeg de Mira onder ogen, moest een beetje lachen en zei: “Dat is dus écht niks voor mij.”

Okee… Ik beken dat ik de bui al voelde hangen toen. En ja, ook Dochter 1 vond het maar niks. ‘Kinderachtig.’ ‘Dat doet mij aan Anika denken van toen ik nog in’t 2de leerjaar zat.’ ‘Mama, zit daar nu glitter in die stof?’, gevolgd door een roloog. (Trouwens, die glitterdraad is écht enkel zichtbaar voor een puberoog, ik wed dat jullie dat nog niet eens gezien hadden.)

Ik deed een ultieme poging tot styling met een leren jasje en bottines. En toen leek ze het precies toch te zien zitten. Op voorwaarde dat haar netkousen eronder mochten (ja, daar zit een gat in.) wilde ze het wel eens passen. En kijk: de spiegel zei haar dat het best tof was. En dat ze er zelfs mee op restaurant wou.

Of de jurk nu veel gedragen zal worden, dat kan ik niet voorspellen. We zullen dus nog wel zien, binnen een half jaartje of zo zal ik het jullie laten weten. Wanneer ik nog eens een Mira maak. Ik ga het dan wél eerst vragen.