zacht, zachter, zachtst

Ja, dat breien, dat blijft hier toch duren. Niet dat ik echt evolueer qua kunde. Ik brei het liefst gewoon rechts en rechtdoor zonder te moeten tellen of rekenen. Maar na mijn eerste sjaal wilde ik toch eens een andere steek uittesten.

sjaal5


Het werd een dubbele gerstekorrel- of rijstpapsteek en ik gebruikte zwarte wol van – alweer – Zeeman. 
Zwart ja, want een zwarte sjaal dat past toch overal bij? Héél snel had ik daar spijt van, I tell you. Want zwart en donkere winteravonden, dat gaat écht niet goed samen. Ik hield vol, maar breide hier en daar wel wat fouten. Die zag ik dan natuurlijk ook pas ’s anderendaags, als het terug licht was, en de ongeduldige in mij weigerde steeds om het foute deel uit te trekken en opnieuw te breien.

sjaal4


Ach ja, het is dus een sjaal met haperingetjes, echt homemade. Bovendien was de wol eigenlijk wat dun. Het is dus geen vriestemperaturensjaal, maar ik droeg hem wel al vaak.

sjaal5


En ja, ik begon aan een volgend exemplaar toen ik lichtgrijze Juliawol vond bij Zeeman en bedacht dat die wel mooi te combineren zou zijn met de overschot van mijn duurdere Drops alpaca die ik nog over had van deze cardigan.

sjaal1


Zacht dat die combinatie is, je hebt geen idee! En dat grijze met een vleugje roze stal helemaal mijn hart. Het moet trouwens weer vooruit gaan voor mij dus ik brei weer gewoon altijd rechts, dat gerstekorrelgedoe duurde me toch iets te lang.

sjaal3


Volgens de Husband heb ik nu wel genoeg sjaals. Wat zal ik dan hierna breien?

sjaal2

33 gedachten over “zacht, zachter, zachtst”

  1. Ik ben niet zo fan van de wol van Zeeman. Ik vind de gerstekorrelsteek wel erg mooi.
    Het doet mij er aan denken dat ik dringend mooie wol moet kopen en een Pronte Priemen avond organiseren.

  2. Haha … ik ken dat 'nu heb je toch wel genoeg sjaals' … ik vind de zwarte wel heel mooi … en als je nu nog een moeilijker variatie zou nemen ? Dan duurt het toch langer vooraleer je een nieuwe sjaal hebt 😉

  3. sjalen breien is verslavend, heb er ook net eentje af . Met kabeltjes in ruitjesvorm. Ik durf niet te tellen hoeveel uren ik daar aan bezig ben geweest! Maar Jo chapeau heeft wel gelijk: hoe moeilijker, hoe langer je er over doet, hoe meer breiplezier je hebt hé 🙂

  4. ik ben bezig met nog een sjaal want blijkbaar heb ik de neiging die dingen, waar ik uuuuuuuuuren insteek, weg te geven en heb ik welgeteld 1 zelfgebreide sjaal. terwijl ik er al 5 maakte en bezig ben aan nummer 6; die ik ook ga weggeven trouwens 😀

  5. Heel mooie combi, dat grijs en roze! Ik ken de situatie met donkere wol en donkere winteravonden, met dan nog eens donkergroene priemen. Mag ik een voorzichtige sollicitatie bij de pronte priemen doen misschien 😇?

  6. Ons moeder sakkerde vroeger ook altijd op zwart, zowel op stof als op wol. Nooit begrepen tot ik me een tijdje geleden ook betrapte op wat gevloek. Tzal aan het ouder worden liggen, vrees ik.
    Ik nam mijn priemen gisteren ook weer vast, een nieuwe sjaal in wording. VErder dan dat rijkt mijn kunde niet.
    Een vriendin breit kei ijverig kousen. Maar dat lijkt me zo saai, twee keer hetzelfde moeten doen.

  7. Ha, ha, schoon geschreven. Duidelijk therapeutisch, dat breien!
    Toen ik klein was hadden ze bij de buren een heel dikke plaid, gebreid door de oma (die al oud was en dus duidelijk voor niet al te moeilijk werk gekozen had). Het waren écru en bruine vierkanten in een heel dikke wol!

  8. Ik ben ook zo'n gerstekorrelsjaal aan het breien! Met wol die ik eigenlijk voor een ander project had gekocht (planned pooling haken – dat werd niks :)). Ik ben wel meer fan van de grijze met roze dan van de zwarte… maar ja… smaken verschillen 🙂

  9. Ik blijf ook hangen in dat breien. Ik denk dat ik een brei-vriend nodig heb die mij stimuleert om al mijn projecten toch maar eens af te werken! Van deze sjaal ben ik trouwens fan, ook al is het een eenvoudig werkje! 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *