Noelle blazer

Ik zag het meteen: een blazer, oversized en op mijn lijf geschreven! De Noelle uit de nieuwste Fibre Mood was een coup de foudre en zonder twijfelen ging ik op zoek naar een tijdloze stof.

Die stof vond ik bij Madeline de Stoffenmadam: een grijze, soepelvallende stof die aanvoelt als wol maar een viscose blijkt te zijn. Perfect voor wat ik in gedachten had. Dat de blazer gebiesde zakken heeft, en ik uit ervaring weet dat zulk prutswerk écht mijn ding niet is, negeerde ik stilletjes.

Ik vloekte. Uiteraard. En hard ook. Ik deed van deadline-naaien en in tegenstelling tot sommige collega-naaisters (you know who you are, A.) ben ik daar niet voor in de wieg gelegd. Alles wat fout kon gaan in het naaiproces ging ook fout. Niet enkel de zakken, maar ook het aan mekaar zetten van verkeerde patroondelen, het ondersteboven stikken van andere… Enfin: you name it, I did it.

Ondertussen was ik al lang klaar om het ding in de vuilbak te gooien, want tijdens pasbeurten tussendoor bleek ook snel dat de blazer mij om de ene of andere reden absoluut niet staat. Ik maakte een S en toch valt hij als een zak rond mijn lijf.

Enter de dochters. Dochter 2 stond er prachtig mee maar vond het maar niks. Dochter 1 was daar héél erg blij om en eigende hem onmiddellijk toe.

En ja, zij komt weg met Noelle. Gelukkig, want het zou zonde zijn van de tijd, het zweet, de tranen en de stof, niet?

Iemand zei me: you win some, you lose some. En zo gaat dat in het leven. Wel jammer, geen drama. Ik verzin snel een nieuw naaisel voor mezelf.