home sweet home kick-off

Boven de piano hangt een hutsekluts aan kadertjes van overal. Eéntje met bloemen gevonden bij het opruimen van bompa’s zolder. Een prent uit een oud boek van de nonnekes van’t klooster in de buurt, in een kader uit de kringloop. Een citaat uit een interieur-tijdschrift (was het de 101 Woonideeën of de Ariadne@Home?) ook al in een kaderke van de kringloop. En niet te vergeten : een aquarel van Saint Michael’s Mount in Penzance (UK), die De Husband en ik tijdens onze huwelijksreis (kei-lang geleden) kochten van een plaatselijke kunstenaar.
Home sweet home!
(Meer gluren bij de buren ? Kijk voor de volledige lijst met deelnemers bij Barbara.)

omni-zakje

Het eloleo-knikkerzakje maakte ik al een 20-tal keer, en zeker niet alleen om zijn oorspronkelijke functie! Het was al een geboortezakje, een dino-zakje, een verjaardag-zakje of een zomaar-zakje. Maar voor Dochter 2 werd het écht een knikkerzakje nadat haar winkelversie sneuvelde onder het gewicht van bommen, billen, visjes, slakken, tijgers en draken. Zie je nu een groot vraagteken? Dan heb je zeker geen kinderen in de buurt die knikkeren.
(stof bij Pauli – flockfolie bij Bambiblauw – paspel bij Veritas)

retro-mapje

Dit stond ook al lang op mijn to do-lijstje. In de luchthaven is het telkens weer zoeken in rugzak of sjakos naar die 5 reispassen. En die sis-kaarten van de kinderen, waar zitten die ? Ik maakte eerder al eens zo’n mapje, met een ander doel weliswaar, maar het komt op hetzelfde neer. En ik ben niet de enige met dit idee, wees gerust. De voorbije weken kwam ik zoiets o.a. hier en daar al eens tegen. Ik baseerde me niet echt op een patroon ofzo, gewoon goed kijken naar alle prentjes die op Tinternet passeren. En dan meten, rekenen, logisch nadenken : mijn drie talenten (ahum …)
En dat seventies-stofje is toch écht super, niet? Ik kocht het lang geleden op de stoffenmarkt in Eindhoven. Ik zag het en moest het hebben. Dus ik deed een uitspatting en kocht er ineens 5 meter van. Ik was prompt €5 kwijt!

sterrenstof

Het deed haar aan tempels in Vietnam denken … De hersenkronkels van Dochter 2 en de verbanden die ze soms ziet, tja. Misschien was het de kleur, die van de Maneki Neko, de kitsch-schreeuwende wenkende kat op haar nachtkastje. En raar maar waar: de naam van de stof (poussière d’étoiles van Linnamorata) blijkt ook de naam van een Vietnamees restaurant te zijn in Brussel! Straf hè.
Ze koos het alleszins uit voor haar volgende Tammy.
(stof + paspel bij Hexagoon)

elsene is hip!

Dat was het besluit van de dag. Net een dagje Elsene achter de rug, een deel van Brussel dat al langer op Het Lijstje stond. Na het lezen van deze tips kregen we er helemaal goesting in, en inderdaad wat een verrassing! Abdij Ter Kameren blijkt een oase midden in de stad, het Flagey-gebouw met het geweldige Café Belga, leuke winkeltjes, een geweldig marktje (Kasteleinsplein, elke woensdag), en de béste burger ooit (en ’t was niet eens vlees!) bij l’Amour Fou.
Voor herhaling vatbaar !

over een kogel, een kerk en een doorgehakte knoop

Na maanden van “ik ga het doen – of nee, toch niet” is het dan zo ver : een kogel meer door een kerk, een knoop meer doorgehakt. Ik blog. Ik weet het, de halve wereld blogt. Maar de halve wereld facebookt ook, en daar doe ik dan weer niet aan mee, dus ’t is niet dat ik een kuddedier ben. En eigenlijk heb ik ook geen tijd om te bloggen. Want ik werk, en ik heb 3 kinderen en ook nog een kat, er is de strijk en de was, en ook nog de kook en de plas, en de vrienden en familie, en geregeld snuffel ik zélf ook wel graag op de blogs van anderen, en ik naai tegenwoordig weer graag en veel. Maar gelukkig is er De Husband, die tovert af en toe tijd voor mij, als dat niet cool is …
Dus hier ben ik, welkom op mijn blog!