nieuw huis, nieuwe kussens

Binnenkort verhuizen ze, mijn broer, zijn vriendin en Lady Lucille. Naar een geweldig mooi verbouwd huis. En in zo’n nieuwe living horen nieuwe kussens. De stof koos ik in overleg met mijn broer, want de kussens zijn een kado voor zijn vriendin. Mocht ze de prints niet mooi vinden, ik was mijn handen dus wijselijk in onschuld. Slim.

Voor de achterkant koos ik een mannelijke stof, die ik eerder al eens gebruikte voor mannengerief. Een lichte paspelband ertussen laat alles mooi contrasteren.



































(stof Free Spirit bij De Stoffenkamer)

evamaria denkt aan mannen – deel 2

Een tijd geleden maakte ik een ritstasje voor mannen. En hoewel ik er zeker niet ontevreden over was, voelde ik dat het beter kon. Dus maakte ik wat later een tweede versie, op aanvraag.
Het buitenzakje maakte ik hoger, verhoudingsgewijs is dat gewoon beter. En ik doorstikte het in de lengte, waardoor er nu twee zakjes zijn voor de prijs van één.
Vandaag maakte ik versie nummer drie. Met een zilveren paspel deze keer. Maar verder gewoon op de wijze van versie twee. Al stopte ik deze keer als extra bodem knutselrubber tussen voering en buitenkant. Dat geeft toch weer wat meer stabiliteit, me dunkt.

Nu nog een man vinden die het wil opvullen.
(alle stoffen en paspelband bij Stoffenspektakel)

woonwarenhuishemd

Het succes van het Gingerbread-hemdje kreeg al snel een vervolg op mijn naaitafel. Een paar weken eerder kocht ik in een impulsieve bui een lapje stof bij Veritas. Een mooie kleur blauw, die ik spontaan combineerde met een felgele katoen voor de onderkant van de kraag.

Zien jullie het ook? Ik eerst niet. Tot de Husband zich luidop afvroeg of de mensen niet zouden denken dat de Zoon bij Ikea stage liep.

En nu zie ik die mooie combinatie blauw-geel plots helemaal anders. Want het is précies dat blauwe en gele van De Zweed. En dus werd het een woonwarenhuishemd, maar half zo leuk als toen ik er aan begon.

En wat die stof betreft : geen kwaliteit. Ze beweegt als karton, en waar het draadje zat dat het lapje mooi opgeplooid moest houden, zitten nu gaatjes die ik op geen enkele manier nog weg krijg.

Een beetje een tegenvaller dus, dit hemd. Jammer hè.
(stof bij Veritas)

voor nele

Dochter 1 mocht deze week naar een verjaardagsfeestje, en ondertussen hebben mijn kinderen een reputatie. Een reputatie van handgemaakte kadootjes die meegebracht worden. En zo’n reputatie houden we graag in ere.
Voor Nele kozen we een kussen. Een lees- en/of schrijfkussen, wat je maar wil. In een stofje dat de Husband in een opwelling zomaar meebracht voor mij. Ja, écht waar. Een bloemenstofje dat ik combineerde met stippen uit de stoffenkast.
Limoengroene flockfolie en witte paspel zorgen voor de afwerking. Ik maakte nog een stiftenzakje dat we vulden met stiftjes waar ze hier zo gek van zijn. En we stopten er nog een schrift bij dat we opvrolijkten met wat stickers.
Gelukkige verjaardag, Nele!