woonwarenhuishemd

Het succes van het Gingerbread-hemdje kreeg al snel een vervolg op mijn naaitafel. Een paar weken eerder kocht ik in een impulsieve bui een lapje stof bij Veritas. Een mooie kleur blauw, die ik spontaan combineerde met een felgele katoen voor de onderkant van de kraag.

Zien jullie het ook? Ik eerst niet. Tot de Husband zich luidop afvroeg of de mensen niet zouden denken dat de Zoon bij Ikea stage liep.

En nu zie ik die mooie combinatie blauw-geel plots helemaal anders. Want het is précies dat blauwe en gele van De Zweed. En dus werd het een woonwarenhuishemd, maar half zo leuk als toen ik er aan begon.

En wat die stof betreft : geen kwaliteit. Ze beweegt als karton, en waar het draadje zat dat het lapje mooi opgeplooid moest houden, zitten nu gaatjes die ik op geen enkele manier nog weg krijg.

Een beetje een tegenvaller dus, dit hemd. Jammer hè.
(stof bij Veritas)

voor nele

Dochter 1 mocht deze week naar een verjaardagsfeestje, en ondertussen hebben mijn kinderen een reputatie. Een reputatie van handgemaakte kadootjes die meegebracht worden. En zo’n reputatie houden we graag in ere.
Voor Nele kozen we een kussen. Een lees- en/of schrijfkussen, wat je maar wil. In een stofje dat de Husband in een opwelling zomaar meebracht voor mij. Ja, écht waar. Een bloemenstofje dat ik combineerde met stippen uit de stoffenkast.
Limoengroene flockfolie en witte paspel zorgen voor de afwerking. Ik maakte nog een stiftenzakje dat we vulden met stiftjes waar ze hier zo gek van zijn. En we stopten er nog een schrift bij dat we opvrolijkten met wat stickers.
Gelukkige verjaardag, Nele!