nostalgie in een jurk

Het deed zeer. En het was spannend. Knippen in één van je lievelingsstoffen, vinden jullie dat ook zo moeilijk? De stof waarover sprake lag sinds november in de kast. Ik vind ze prachtig. Dus de schaar erin zetten was nogal lastig. Niet dat ze duur was, £1 per meter alstublieft. En ook kwalitatief is het niets waard, ze is zo synthetisch dat ze waarschijnlijk elektriciteit kan opwekken. Maar die print! Pure nostalgie. En bovendien kocht ik ze op een plek waar ik nooit-van-z’n-leven nog zal komen.


Toch knipte ik er een jurk van voor Dochter 1. Met een bovenstuk gebaseerd op de Candy Cane uit Homemade Minicouture. De linten werden anders geknipt, rechter en dus eenvoudiger. Niet gestrikt maar bij mekaar gehouden door een knoop.

Het rokdeel werd een A-lijn. In de taille kwam een biaislint.

Aan de zoom stikte ik witte paspelband.

Het werd een jurk die me zonder twijfel doet terugdenken aan de tijd van toen, aan oude vrouwtjes in diolen jurken en verrimpelde meneertjes in moestuinen, leunend op hun hark. Nostalgie in een jurk dus.

nog meer van dat

Die shoppingtassen waren een succes. Dat is het minste wat je kan zeggen van het bandwerk van een paar weken geleden. Mannen zijn net kinderen, daar zijn we het allemaal over eens, maar eigenlijk hebben vrouwen dat ook: we zien iets leuk en willen dat dan meteen òòk 🙂
Dus vanaf vandaag lopen er al zeven collega’s rond met een shoppingtas. Allemaal in hun eigen gekozen stof, allemaal een beetje anders en passend bij wie ze zijn.





















(stoffen met print bij Bambiblauw en Studio Saartje – effen stoffen bij Pauli)

beachbag

Een strandtas. Dàt wou ik maken. De geplastificeerde katoen die ik daarvoor kocht leek me er perfect voor. Man, was I wrong. Die stof kreukt ongelooflijk en is daarna niet meer deftig te krijgen. Waar de kreuken zitten lijkt ze ook nog eens te verkleuren. Niet geslaagd dus, dit project.

De voering is gewone katoen, die ik ook gebruikte om het buitenzakje te voorzien van een paspelbandje. 

Binnenkort probeer ik het nog eens opnieuw met écht stevig tafelzeil, dat zou beter moeten lukken. Ik denk dat de tas dan ook beter rechtop zal blijven staan.







































(geplastificeerd katoen bij Stoffenspektakel – voering bij Pauli)

skirt week nominatie

Mijn rood-met-gouden-rok bleek vandaag genomineerd te zijn in de catergorie A-lijn rokken van Crafterhours Skirt Week. Onnodig te zeggen dat ik nogal geëxciteerd ben… Maar om te winnen heb ik jullie hulp nodig, en wel vandaag nog (morgen is te laat!), want de concurrentie is sterk.

Dus. Klik op de foto en stem voor rok nummer 10. Ik zal jullie eeuwig dankbaar zijn!

voor ernest

Blogland is een plezant land. Een creatief land ook. Waar we elkaars ideeën bejubelen en die op onze beurt omvormen tot weer iets anders. Waar geïnspireerd wordt. Uitgedeeld. Bewonderd. En waar lief en leed gedeeld wordt. Ik verbaas me daar telkens over, hoe iedereen hier meevoelt en -leeft met de kleine en grote gelukjes en ongelukjes van bloggers die we meestal niet eens kennen. En hoe moedig is dat trouwens niet, om zomaar je ziel bloot te geven op het net, om te schrijven dat je je moeder zo erg mist, of je Grote Liefde. Of hoe alles niet altijd loopt zoals je had gedacht. 
Zo ook bij Tine, één van mijn allereerste volgers. Haar zwangerschap eindigde niet helemaal zoals verwacht, en ze staat met haar gezin aan het begin van een groot en onvoorspelbaar avontuur. Toch zal de kleine Ernest zonder twijfel de zon in hun leven worden.
Ik wens hen alle geluk!

jongensbloemen

Ik heb lang getwijfeld. Maar Mamasha hielp me de knoop doorhakken met haar experimenthemd. En inderdaad, eens je de knop hebt omgedraaid kunnen bloemen best voor een jongen. Ik durfde zelfs nog een stap verder te gaan door roze paspel te gebruiken. Jawel.

Die paspelband gebruikte ik als siernaad nadat ik het rugpand in twee knipte. Niet gewoon recht nee, maar cowboystijl-gewijs. Het hemdje een beetje vermannen, zie je.

Verder veranderde ik niets aan het oorspronkelijk patroon uit Homemade Minicouture. Die Gingerbread gaat hier een blijvertje worden, ik voel het.



































































(stof bij Stoffenspektakel)

shop till you drop

Shoppingtassen. Daar heeft toch niemand er te veel van? Dat dacht ook een collega die op zoek was naar een kado voor weer vier andere collega’s. Ik ging dus aan het werk. Het patroon werd een mengeling van de Vinktas en mijn eigen verzonnen tas-voor-alle-gebruik.
De moeilijkste opdracht was het kiezen van stoffen. Met vier verschillende persoonlijkheden en bijhorende smaken was dat geen sinecure. Maar toen de Husband de afgewerkte tassen bij wijze van test mocht matchen aan de respectievelijke toekomstige eigenaressen, slaagde hij met glans. Mission accomplished!

Ik maakte in alle tassen een extra verstevigde bodem en gebruikte daarvoor een verknipte placemat. Bij gebrek aan kampeermatje, zoals zij het ons voordeed in haar prachttas.
En omdat we nu eenmaal in het onderwijs staan, kwam er voor elk van de vier nog een stiftenzakje bij.



















(effen stoffen bij Pauli – japans bloemenstofje bij Habiba – andere stoffen bij Noeks)

overal restjes

Ik heb enkele manden vol resten stof. Sommige stukken zijn groot genoeg om er een voorpand voor een kussen uit te krijgen, van andere worden wel eens ritszakjes gemaakt. Maar er zijn ook mini-restjes, en hoe klein ook, ik krijg het zelden over mijn hart ze weg te gooien.
Bij Maartje zag ik in maart wat zij ermee van plan was, dus begon ik 2 maanden geleden te knippen. Lapjes van 9×9, en uiteindelijk ook een deel van 11×11. En toen ik een hele berg had geknipt begon ik te puzzelen. Pure therapie! Het duurde weken, maar dat was niet erg, want langzaamaan zag ik het deken groeien tot de gewenste grootte.

Aan de achterkant kwam een dunne plaid in blauwe fleece, die meekwam van op een vliegtuig. Toen ik het teveel eraf knipte, zag ik dat er een label aanhing…

Oeps. My mistake…

De lapjes zijn bijlange niet allemaal even recht en groot, maar dat maakt het deken zo charmant. Het zit boordevol stukjes herinneringen, vele uit mijn pre-blogtijdperk. Een reis door mijn naaiwereld, zeg maar:

1. gele sterren van een Tammy-rokje

2. snoepkindjes van een rokje en het auto-cd-tasje
3. wereldstof van een speelgoedzak
4. de blauw-groene lotussen van de opbergdoos

5. de lelijkste stof ter wereld die ik zomaar kreeg van Hanne

6. paarse bloemen van een tule-rokje
7. kabouters en paddestoelen van een ritszakje
8. vintage bloemen van een kussen

Ik kan nog wel even doorgaan, maar voorlopig hou ik het hier maar bij. En mijn restjesmanden zijn nog steeds niet leeg, dus er komt vast wel eens een vervolg. De klimaatsveranderingen in acht genomen zal het nodig zijn ook.

(met dank en oprechte excuses aan KLM :-))

mannengerief – de handleiding

Het was van augustus vorig jaar geleden dat ik een handleiding postte. Ik vind namelijk zelden zelf iets uit. Meestal kijk ik af. En soms pas ik eens iets aan. Dat gebeurde ook met dit ritstasje. De basis haalde ik hier, de rest verzon ik erbij. En ik weet heel goed dat vele beginnende naaisters out there graag dit soort handleidingen gebruiken. Ik ben er daar ook één van.
Dus hier gaan we.

stap 1 : het patroon tekenen
Deze werkwijze nam ik over van de handleiding waarvan ik vertrok. Origineel is ze in het Engels uitgeschreven, dus eigenlijk vertaal ik ze gewoon.

De foto’s hierboven zijn wat amateuristisch, maar het helpt bij de uitleg:
1. Teken een rechthoek van 23cm breed en 21cm hoog.
2. Teken op 4,5cm van de onderkant een tweede horizontale lijn maar laat ze links en rechts 5cm uit de rechthoek komen.
3. Verbind de uiteinden van deze laatste lijn met de bovenhoeken van je rechthoek.
4. Teken overal (behalve bovenaan) 1cm naadwaarde bij en knip uit.
Voila, het basispatroon hebben we al.

Voor de zakjes aan de buitenkant plooi je de bovenrand van je patroon 5cm om (zie groene lijn op foto 5). Zo verkrijg je een tweede patroondeel.

stap 2 : stof knippen
Wat heb je nodig?

1 = 2x je volledig patroon in buitenstof
2 = 2x je volledig patroon in voeringstof
3 = 2x je volledig patroon in vlieseline H630 (knip van de bovenrand 1cm weg)
4 = 2x je geplooide patroon in buitenstof
5 = 2x een rechthoekje buitenstof van 4x9cm (= ritsflapjes)
6 = rits van 25cm
7 = 30cm paspelband

stap 3 : de werkwijze


1a. Strijk de vlieseline op beide delen buitenstof.
1b. Strijk ineens ook de korte kanten van de ritsflapjes 1cm om en strijk ze daarna dubbelgevouwen plat.

2a. Stik de paspel op de bovenrand van een zakdeel.
2b. Bevestig het tweede zakdeel hierop.
2c. Plooi de twee delen terug met de verkeerde kanten op mekaar en strijk alles goed plat.
2d. Stik door op 2mm van de paspel.

3a. Speld de zakdelen op de goede kant van een buitendeel.
3b. Stik de zijkanten op 0,5cm vast. Stik daarna in het midden nog eens door om twee zakjes te verkrijgen.

Om het ritstasje verder in mekaar te zetten kijk je best bij Miss Stik. Haar uitleg is zo klaar en duidelijk dat het belachelijk zou zijn dat hier helemaal opnieuw te doen. Let wel op: het rotstasje van Miss Stik heeft geen bodem, dus stik de hoekjes (vierkante uitsparingen onderaan de patroondelen) NIET dicht. De manier om die hoekjes – en zodoende ook de bodem – vast te stikken zie je in (Engels) woord en beeld hier.

Als je klaar bent kan je de bodem eventueel nog verstevigen door er knutselrubber in te steken vooraleer je het keergat dicht. Ik deed het nu eens wel, dan weer niet. Noodzakelijk is het niet maar het zorgt weer wel voor meer stabiliteit en stevigheid.



































Succes ermee.
Ik hoor of zie het graag als jullie er gebruik van maakten!

(buitenstof bij stoffenmarkt Utrecht – voering en paspel bij Stoffenspektakel)