een tas vol hindernissen

Toen Mon Depot een collectie Maan-stoffen verkocht, belandde er nogal snel een meter van de groene blaadjesstof in mijn virtuele winkelmand. Geen idee wat ik ermee zou aanvangen, maar ik vond ze zo mooi dat laten liggen geen optie leek. Eenmaal in de brievenbus zag ik het meteen: in combinatie met de lederen tassenband die hier al een tijd lag én een restje groen nepleer van toen moest en zou het een tas worden.

maan-tas


Iets eenvoudig, dacht ik. Een tote bag zoals dat heet. Makkelijk te maken, snel klaar.

maan-tas (chair)


’s Avonds in mijn bed kreeg ik plots het idee om de tas zo te maken dat de naden aan de buitenkant zouden zitten. Afgewerkt wel, maar toch zichtbaar om het boxy effect van de tas te versterken.

maan-tas (inside)


Dat is snel bedacht, maar bleek niet zo snel gemaakt. Halfweg had ik al spijt dat ik het toch niet op de traditionele manier had aangepakt. Maar het lukte uiteindelijk wel, met wat extra gezucht weliswaar.

maan-tas (bottom)


Maar toen kwam het. Rivetten. Serieus, terwijl ik dit typ krijg ik alweer kippenvel. Ik deed dat dus nog nooit, maar mevrouw Hexagoon duwde me zo’n Prymsetje in mijn handen en zei: “Kloppen, kind. Niks in zijn eigen.”
Ik testte het voor de zekerheid eerst toch uit op een restje. En het kwam goed, dus ik blij.
Die blijdschap was van erg korte duur. Beginnersgeluk, dàt was het, ongetwijfeld. Want vanaf dan kreeg ik geen enkele rivet deftig in mijn tas geklopt. De ene na de andere mislukte, de stress om heel de tas te verkl*ten (pardon my French) nam stelselmatig toe. Jànken kon ik. Dééd ik.

maan-tas (collage1)


Van de 8 rivetten zitten er uiteindelijk 3 in zoals het hoort. Pover resultaat, en oh-zo-jammer. Want die tas is echt zo schoon… en die lederen hengsels ruiken zo professioneel en al.

maan-tas (collage)


Ik nam ze vorige week mee naar school. En guess what : bij thuiskomst lag er al één rivet op de vloer. Dus nu staat ze hier, in een hoekje, zielig te wezen. Ik haal ze binnenkort uit elkaar en begin opnieuw. En dan roep ik heel luid op Annelies de Rivetten-Queen.
Maar eerst mijn trauma verwerken…

maan-tas (shoulder)

28 gedachten over “een tas vol hindernissen”

  1. Ai ai, zo'n mooie tas! Geweldige combi, dat leer met de stof. Heb je voor het naaien van het leer een teflonvoetje gebruikt? Dat is aan te raden, dan glijd de persvoet gemakkelijker over het leer. Als alternatief kun je een reepje overschrijfbare plakband op de onderkant van je voetje plakken. Een rolvoet is ook een oplossing. En die Rivetten, daar maak ik altijd gebruik van vriendlief zijn spierkracht en dan met hamer en speciale mal. Niet met een tang op leer, denk dat dit te dik wordt misschien?
    Hoop dat je met deze tips toch een schone tas kunt maken!!

    1. Het naaien van het leer was geen enkel probleem hoor.
      En voor de rivetten heb ik zo'n dingetje om ze erin te kloppen met de hamer. Werkte niet zoals het moet en geen idee waar het aan ligt.

  2. Ze is prachtig ! En ik wou je al toeroepen contacteer Annelies maar daar heb je zelf al aan gedacht. Met haar hulp komt het vast goed want het is een beauty, die tas. Het moet goed komen !

  3. Wow zo'n prachttas! En rivetten, tja, 't is niet moeilijk, maar je moet we loodrecht slaan. Als je toevallig eens langs wuustwezel passeert mag je tas even onder mijn spindel ook 😉 Komt goed, in the end 🙂

    1. Dat verschijnt als je een bericht in Word typt en nadien kopieert naar Blogger (of zo gaat dat alleszins bij mij). Gewoon weer te verwijderen in de htmls ook! En verder: prachttas. Laat Annelies dat gauw even oplossen zodat je onverdeeld trots met deze parel over straat kunt!

    2. Geen idee hoe dat komtxen waarom dat er staat. Ik typ trouwens helemaal niets in Word eerst, dus dat is het niet. Het is ook nog maar sinds kort dat het verschijnt. Als ik wat meer tijd heb zoek ik het wel eens uit!

  4. Zo'n mooie tas! En o, wat krijg ik nu schrik na je rivettenverhaal :-(. Ik heb een jaar geleden een lederen jas gerecycleerd tot een handtas, maar moet enkel nog een paar rivetten slaan. Precies niet onterecht dat ik die afwerking steeds uitstel … Enfin, ooit probeer ik het, we zien wel 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *