pretoria van lotte martens, en dat het zo moest zijn

Lotte Martens heeft ondertussen al wel wat bekendheid verworven in de wereld van textiel. Ik testte in het verleden al enkele van haar prachtstoffen uit, elke keer met veel succes trouwens.
Deze keer probeerde ik een zwarte neopreen. Een zaligheid om mee te werken eigenlijk, er zit wat stretch in en vooral: het rafelt niet! Niks overlocken, niks omzomen, dàt bespaart wel wat tijd.

neoprene skirt (full)


Ik besloot om er een wat feestelijker rokje voor Dochter 1 van te maken. Ik baseerde me op dit patroon (of zeg maar: werkwijze) van The Sewing Rabbit. Ideaal voor neopreen.

neoprene skirt (collage)


De stolpplooien zorgen voor extra breedte en dit soort rokjes zijn tegenwoordig helemaal hot. Dochter 1 knikte zonder aarzelen.

neoprene skirt


Aan de achterkant zit een blinde rits. De stof is niet volledig bedrukt, dus gebruikte ik een effen deel voor de tailleboord.

neoprene skirt (collage1)


In een kledingzaak zag ik gisteren trouwens jurkjes in neopreen, met mooie geperforeerde halslijnen. Ik breng jullie maar op een idee, moest ìk nog kleine meisjes hebben…

neoprene skirt (collage2)


Toen het rokje klaar was en ik erover begon te schrijven, ging ik op zoek naar de naam van deze stof…: Pretoria. De stad waar ik Dochter 1 voor het eerst in mijn armen hield (ze leek wel een Monchichi’ke, kijk maar). De stad van 1000 jacarandas, waar ik mijn hart voorgoed verloor aan Zuid-Afrika. ’t Is dat het zo moest zijn. Want toeval bestaat niet.

En wie zin heeft om op 4 december bij Lotte Martens een workshop te gaan volgen om een sweater of een jasje in één van haar prachtstoffen te maken, onder leiding van Valerie Boone nog wel: hier moet je zijn!


27 gedachten over “pretoria van lotte martens, en dat het zo moest zijn”

Reacties zijn gesloten.